"สร้างจากนวนิยายโดย ลีดอ ทอลสทอย"
ขณะที่ศตวรรษที่ 19 เริ่มต้น
เงามืดได้เข้ามาปกคลุมยุโรป
เงามืดนี้เคลื่อนตัวด้วยเสียงของบุรุษผู้หนึ่ง
นโปเลียน โบนาพาร์ท
มีเพียงรัสเซียกับอังกฤษ ที่ทําการต่อต้านได้น่าประทับใจ
เหนือรัสเซีย อากาศเเจ่มใส ดวงตะวันส่องเเสง
นโปเลียนอยู่ไกลออกไป 1,000 ไมล์
เเละถนนสายต่าง ๆของมอสโคว์ ก็ดีเยี่ยมสำหรับขบวนพาเหรด
เป็นภาพที่น่าชม ทหารก็เยี่ยมมาก ว่ามั้ย ปิเเอร์
- สำหรับขบวนพาเหรดนะ - หมายความว่าไง
จําได้มั้ย ผมก็เคยเห็น ทหารฝรั่งเศสเดินพาเหรดเหมือนกัน
อย่าบอกนะว่าพวกเขาเดินได้ดีกว่านั้น
- นําโดยบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุโรป -โบนาพาร์ทเหรอ
โบนาพาร์ท
ช่วงชิงอํานาจ ฆาตกร ปลดกษัตริย์ออกจากตําเเหน่ง
อนุสาวรีย์มหึมา สายลมบริสุทธิ์ พลังอํานาจที่ใสสะอาดต่างหาก
ถ้าพ่อคุณได้ยินคุณพูดอย่างนั้น เขาจะว่ายังไง
พ่อผมกับผมไม่เคยคุณเรื่องเเบบนั้น
- เขาเป็นยังไงบ้าง - หมอบอกว่าเขาจะตายได้ทุกเมื่อ
- คุณไปหาเขาบ้างรึเปล่า - ผมกําลังรอให้เขาขอร้อง
ในสวรรค์ทุกอย่างจะเตรียมไว้หมดเเล้ว
ผมเชื่อว่านั่นเป็นข่าวลือ
นี่คือบ้านของคุณเมื่อคุณอยากอยู่
เเละรอสตอฟก็คือครอบครัวของคุณ เมื่อคุณอยากให้พวกเขาเป็น
ผมสูบบุหรี่มากไป
สวยนะคะ ว่ามั้ย คุณทนได้ไงที่ไม่ไปกับพวกเขา
ผมทนได้
ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันคงลงไปที่นั่น ขี่ม้าสีดําน่ากลัว
ถือดาบโบกไปมา
มันไม่ยุติธรรมเลย
ผู้ชายเท่านั้นที่ได้รับอนุญาต ให้สนุกสนานได้
มีอะไรเหรอ นาตาชา
คนหนุ่มหล่อ ๆพวกนั้นกําลังเดินไปสู้รบ
พวกเขาอาจถูกฆ่าตายได้
ไม่ต้องกลัว มาเถอะน่า
นิโคลัส
นี่มันอะไรกัน
พี่หล่อมากเลยเวลาสวมเครื่องเเบบ
เเละพี่ก็จะไปไกลมาก
ออสเตรียอยู่ไกลมากเลย หนูดูในเเผนที่เเล้ว
ความโหดเหี้ยมนั่น นโปเลียน
คนออสเตรียทําสร้อยข้อมือสวยมาก ฉันจะซื้อมาให้เส้นนึง
- 2 เส้นเลย มันต้องใส่เป็นคู่ - 2 เส้น
ปิเเอร์คุณจําญาติของเราได้ซอนย่า เธอจะมาพักอยู่กับเรา
จําได้ถึงตอนที่ผมเห็นเธอครั้งล่าสุด เธอจะเด็กกว่านี้เยอะ
เด็กผู้หญิงโตเร็ว ปิเเอร์ เร็วมากด้วย เขาหล่อดีนะ ว่ามั้ย
เเม่กับพ่อมีลูกหล่อ ๆสวย ๆทั้งนั้น
คุณได้ยินรึเปล่า
เอาล่ะ เเถวตรง
ร้อยตรีเคาน์นิโคลัสรอสตอฟ ฉันขอประดับพี่ด้วยอิสริยาภรณ์...
...ทุกอย่างเลย
อย่าหัวเราะเวลาเธอพูดตลกเรื่องทหาร
เพ็ทย่า ลูกต้องหัวเราะ กับผู้หญิงบ้างนิดหน่อย
นายหล่อมากเลย นิโคลัส ถ้าฉันอายุมากพอก็คงดี
ต้องถึงเวลานั้นเเน่
ถึงตอนนั้นก็จะไม่มีทหารฝรั่งเศส เหลือให้ฆ่าเเล้ว
ไม่ต้องห่วง จะมีทหารฝรั่งเศสให้ฆ่าอยู่ตลอด
-โชคดีนะ - คุณช่างกรุณาจริง ๆ
- เเต่ทําไมคุณไม่สมัครเป็นทหารล่ะ - ช่างง่ายซะจริงสำหรับพวกผู้ชาย
ตัดสินใจจะทําอะไรสักอย่างก็ทําได้เลย
ถ้าคุณเป็นผู้ชาย คุณจะตัดสินใจทําอะไร
ฉันจะเป็นผู้มีอํานาจยิ่งใหญ่
ฉันจะเป็นรัฐมนตรีที่พระเจ้าซาร์ไว้ใจที่สุด เเละเขาก็จะปรึกษาฉัน
เเละคุณก็จะนั่งเป็นมือขวาของฉัน
เวลามีอะไรที่ยุ่งยากเกิดขึ้น
มันก็จะถูกมอบให้คุณเป็นผู้ตัดสิน
ทําไมต้องเป็นผม
ก็เพราะหัวใจของคุณบริสุทธิ์ เเละคุณก็เป็นคนดี
พูดได้ดีมาก ลูกพ่อ
ผมว่าผมกลับก่อนดีกว่า
ถ้าคุณมีอํานาจเเบบนั้น คุณจะทําอะไร
ผมเหรอ
ผมก็คงลังเลใจ ผมต้องไปเเล้ว
- ปิเเอร์ เเล้วมาอีกนะ - ฉันจะเดินไปส่งที่ประตูค่ะ
- ลาก่อน - เเล้วมาใหม่
เเล้วมาอีกนะคะ
ตอนนิโคลัสไม่อยู่ เเม่กับพ่อต้องเหงามากเเน่ ๆ
- พวกเขาชอบที่จะเจอคุณ - เเน่นอน ผมรักทั้งครอบครัวเลย
ทั้งครอบครัวเลยเหรอ นั่นไม่ง่ายอย่างที่คุณคิดหรอกนะ
หมายความว่าไง
มีกระเเสก็ย่อมมีสิ่งทวนกระเเส
ลาก่อน
จะไปไหนต่อคะ โดโลคอฟส์รูมส์เหรอ
ใช่ คุณรู้ได้ยังไง
หน้าต่างมีหู ประตูมีตาน่ะค่ะ
ไปเถอะค่ะ ไปท่องราตรีสำมะเลเทเมา น่ารังเกียจของคุณเถอะ
ลาก่อน
บราโว บราโว
- ระวังนะ มีเดิมพันด้วย - เอาเหล้ารัมมาให้ผมอีกขวด
คุณสองคน เอาหน้าต่างออก
ทีนี้เรามาตกลงกันนะ
พนัน 50 เหรียญเงินกับเจ้าชายอะนาโทล
ว่าผมดื่มเหล้ารัม 1 ขวดได้ โดยไม่ยกออกจากปาก
ยืนทรงตัวอยู่บนกันสาด โดยไม่จับด้านข้างของหน้าต่าง
- อยากเพิ่มเป็นร้อยนึงมั้ย - 50 ก็พอเพราะยังไงคุณก็เเพ้
ลงมาได้เเล้ว นายปวกเปียก
- มาเร็ว - มาสิ
คุณดันมัน
สวัสดี มอสโคว์
เอามานี่
อย่าบ้าน่า คุณจะตายได้นะ
ถ้าเเตะต้องผมอีก ผมจะจับคุณโยนลงไปข้างล่างนั่น
พวกคุณทุกคนก็เหมือนกัน
เล่นไปสิ เล่นไป เราจ้างคุณมาทําอะไร
เอาล่ะ เพื่อน ๆทั้งหลาย
จําไว้ไม่มีการยกขวดออกจากปาก
บราโว
50 เหรียญเงิน อะนาโทล
เเละก็สองเท่าสำหรับคนอื่น ๆที่จะทํามัน
ผมจะทํามันเเบบไม่ต้องมีเดิมพัน
- เเค่เดินขึ้นบันไดคุณก็หน้ามืดเเล้ว - หลีกไป
เอามาขวดนึง
ลงมาจากตรงนั้น
- ลงมาจากตรงนั้น ปิเเอร์ -ให้เขาทํามันเถอะ
พ่อคุณโทรมาหาคุณ
ขอโทษนะ คุณสุภาพบุรุษ
ผมเเนะนําให้ดื่มนํ้าเย็นก่อน
ผมจะรอคุณ
เจ้าชายอันเดร เขากําลังจะตายจริง ๆเหรอ
หมอเเน่ใจว่าท่านเคาท์เบซูคอฟ อยู่ไม่พ้นคืนนี้
- พ่อผมกับพี่สาวผมอยู่ที่นั่นรึเปล่า - เขาอยู่ที่นั่น กําลังรอเธออยู่
ดี ผมไม่ต้องไป มีคนไปเเทนครอบครัวเเล้ว
ระวังหน่อย ระวัง
คุณรังเกียจผมใช่มั้ย เเน่ละ คุณคงผิดถนัดถ้าไม่เป็นอย่างนั้น
ไปอยู่ข้างเตียงพ่อผมที่กําลังจะตาย ตาปรือ ๆ เหมือนเหล้าหึ่ง
พ่อผมก็รังเกียจผมเหมือนกัน
มันก็ยุติธรรมดี ผมรังเกียจหลายอย่างเกี่ยวกับเขา
โดยเฉพาะ ผมรังเกียจความจริงที่ว่า เขาไม่ได้เเต่งงานกับเเม่ผม
บางทีถ้าผมไม่ใช่ลูกนอกสมรส...
ลูกมีบาป พระเจ้า เเต่ลูกก็มีข้อเเก้ตัวดี ๆหลายอย่าง
กับทุกอย่างนั่น อันเดร คุณยังรังเกียจผมรึเปล่า
คุณไม่สมกับเป็นตัวของคุณเลย
คุณไม่ได้ทําให้สิ่งดีที่สุดในตัวคุณบรรลุผล เป็นใครสักคน
ปริศนามันเริ่มตรงนั้นเเหละ เป็นใครสักคน เป็นอะไรล่ะ ผมเป็นใคร
ผมคือเคาท์เบซูคอฟคนต่อไป ลอร์ดของคฤหาสน์กับที่ดินกว้างใหญ่
กับตําเเหน่ง หน้าที่รับผิดชอบที่กําหนดไว้เเล้วเหรอ
ก็ไม่ใช่ซะเดียว
พ่อผมรับรู้ไม่ได้ซะทีเดียวว่าผมเป็นลูกของเขา
เเต่เขาก็รับรู้ไม่ได้ซะทีเดียวว่าผมไม่ใช่ลูกเขา
นั่นทําให้ทุกคนไม่สบายใจ รวมทั้งผมด้วย
- คุณต้องมุ่งหวังบางอย่างอยู่เเน่ -ใช่ ผมเห็นด้วย
ทุกเช้าเวลาผมตื่นขึ้นมา ผมขยะเเขยงตัวเอง
กับสิ่งที่ผมทําไปในคืนก่อน
ผมบอกตัวเองว่า "วันนี้เปลี่ยนเเปลง"
ถ้าผมปวดหัวมากพอ ผมจะพูดว่า "ปิเเอร์...
...วันนี้นายต้องก้าวไปสู่การเป็นนักบุญ"
ผมเเวะเข้าไปในคลับดูคนเล่นไพ่
สั่งนํ้าดื่มเเก้วเดียวเพื่อพิสูจน์ว่า ผมปฏิเสธความยั่วยวนได้เยี่ยมเเค่ไหน
เเล้วก็มีคนมาพูดว่า "ว้อดก้าเเก้วเดียว ปิเเอร์"
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมยิ่งปวดหัวหนักขึ้น กระเป๋าผมว่างเปล่าขึ้น
ต้องมีอะไรสักอย่างสิที่คุณอย่างทํา
ผมอยากค้นพบ...
- ค้นพบอะไร - ทุกอย่าง
ผมอยากค้นพบว่าทําไมผมรู้ว่า อะไรถูกต้องเเต่ก็ยังทําสิ่งที่ผิด ๆอยู่
ผมอยากค้นพบว่าความสุขคืออะไร เเละในความทุกข์ทรมานมันมีค่าอะไร
ผมอยากค้นพบว่า ทําไมผู้ชายถึงไปสงคราม
เเละลึก ๆในใจพวกเขาพูดว่ายังไง เวลาพวกเขาสวดมนต์
ผมอยากค้นพบว่าผู้ชายกับผู้หญิง รู้สึกยังไงเวลาพวกเขาพูดว่ารัก
มีสิ่งที่ทําให้ผมไม่ว่างเยอะเลย
เข้าใจคนอย่างผมน่ะมันยาก
ทุกอย่างชัดเจนสำหรับคุณมาก
- คุณรู้ว่าคุณต้องทําอะไร - ถูกต้อง
คุณต่างกับผม คุณเรียนเเล้วรู้กระจ่างเเจ้ง
ผมเรียนเเล้วผมสับสน
คุณรัก คุณก็เเต่งงาน คุณเชื่อ คุณก็กระทํา มีสงคราม คุณก็ไปรบ
เเค่ถ้าผมยอมรับการพรรณนาของคุณ
- คุณยอมรับ -ให้ผมบอกมั้ยว่าคุณเข้าใจผิดเเค่ไหน
- ผมรู้ว่าคุณไม่เข้าใจผิด - รู้มั้ยทําไมผมถึงไปสงคราม
เพราะผมคิดว่านโปเลียน เป็นปีศาจร้ายเหรอ
เพราะผมเชื่อว่าเราควรสู้รบสงคราม ออสเตรียที่อยู่ไกลตั้ง 2,000 ไมล์เหรอ
เพราะรัสเซียจะเป็นชาติที่ยิ่งใหญ่ขึ้น หลังสงครามยุติเหรอ
งั้นทําไมล่ะ
เพราะผมเเต่งงานกับ ผู้หญิงที่สวย น่ารักที่สุดในมอสโคว์
เเละผมก็ทนไม่ได้น่ะสิ
อย่าเเต่งงานเด็ดขาด ปิเเอร์
หรือเเต่งเมื่อคุณเเก่ เเละไม่มีประโยชน์อะไร
หรือเมื่อทุกอย่างที่ดี ๆ ในตัวคุณจะเสียไป
คุณจะสิ้นเปลืองตัวเองไปกับสิ่งไร้ค่า
ใช่ อย่ามองผมเเบบนั้น
คุณพูดถึงอาชีพของโบนาพาร์ท
ถ้าโบนาพาร์ทเเต่งงานตั้งเเต่ยังหนุ่ม
เขาก็คงยังยากจน หิ้วกระเป๋าถือของภรรยาเขา
เชิญพวกงั่งไปที่บ้านเขาเพราะ ภรรยาเขาอยากถูกเชิญไปบ้านพวกเขา
- เจ้าชายอันเดร - เจ้าหญิงเฮเลน
คุณบอกพี่ชายฉันรึเปล่าว่าเรารอเขาอยู่
- บอกครับ - เเล้วเขาไม่มาเหรอ
ผมเชื่อว่าไม่มาครับ
ขอบคุณค่ะ
เขาเป็นยังไงบ้างครับ เจ้าชายวาสิลี่
บาทหลวงอยู่กับเขาเเล้ว พวกเขากําลังทําพิธีชะโลมนํ้ามันให้เขา
เขาถามหาคุณ
หวังว่าคราวนี้คุณคง อยู่ในสภาพที่เหมาะจะเจอเขานะ
ตามผมมาสิ
ไปสิ ผมจะรอคุณอยู่ตรงนี้
เชิญครับ คุณปิเเอร์
เขาอยากให้คุณจูบลาเขา
นี่สำหรับคุณ
ตอนนี้เขาอยากหลับเเล้ว
ปิเเอร์
ช้าเกินไป ในที่สุด วาระสุดท้าย เขารักผม
ช้าเกินไป
เขาให้นี่ไว้
นี่จดหมายถึงพระเจ้าซาร์
- ฉบับนี้ของคุณปิเเอร์ - เปิดอ่านซิ
"พ่อของคุณ อยากให้คุณรู้ว่า ในจดหมายของเขาถึงพระเจ้าซาร์"
"เขาขอให้ยอมรับคุณ เป็นของลูกเขาถูกต้องตามกฎหมาย"
"เเละเป็นเคาท์เบซูคอฟคนต่อไป
ทายาทคนเดียวที่ได้ ทรัพย์สินทั้งหมดของเขา"
จงเป็นคนดีนะ
จงเป็นคนดีของบรรพบุรุษ
เราทําบาปบ่อยครั้งเเค่ไหน เราหลอกลวงมากเเค่ไหน เเละก็เพื่ออะไร
ทุกอย่างจบสิ้นลงในความตาย
จูบพี่ของลูกสิ เฮเลน เขาเกิดใหม่อีกครั้งเเล้ว
กอดเขา อวยพรให้เขาสบายดี
ดีจริง ๆที่เราได้กลับมอสโคว์
หลังจาก 3 อาทิตย์ในชนบท ผมลืมตาเเทบไม่ขึ้นเลย
เเต่มันก็เป็นการเดินทางที่คุ้มค่า ว่ามั้ย ปิเเอร์
คุ้มค่ามากทีเดียว
ผมจะดูว่าเราต้องรอนานเเค่ไหน เเต่ก็ไม่น่าจะนาน
ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ พ่อจะได้งีบหลับนานขึ้นอีกหน่อย
อันเดร
ปิเเอร์
- คุณจะไปไหน บ้านพ่อคุณเหรอ -ใช่ คุณล่ะ มีข่าวอะไรบ้าง
- มาคนเดียวเหรอ - เปล่า เจ้าชายวาสิลี่มากับผม
เเละก็ลูกสาวของเขาด้วย
เราตรวจดูคฤหาสน์กับที่ดินของผมเเล้ว มันใหญ่มากเเละก็ล้าหลังด้วย
ตอนนี้ผมเป็นเคาท์เบซูคอฟเเล้ว ผมต้องทําอะไรสักอย่างกับมัน
คุณถึงได้ไปกับเจ้าชายวาสิลี่เเละก็เฮเลน
เจ้าชายวาสิลี่ช่วยผมเรื่องงานบริหาร
เเน่นอน
ไปทักทายลีซ่า
เธอทรมานมากกับการติดอยู่ในชนบท
เฮเลนชอบชนบท เธอถึงได้มาด้วย
ผมเเน่ใจ
- เด็ก ๆ ไปเล่นที่อื่นไป - คุณอยู่ที่นี่นานเเค่ไหนเเล้ว
นานมาก หลายเดือนมากทีเดียว
จนหลังจากเด็กเกิด ไม่ค่ะ ขอบคุณ
อันเดรจะไปพรุ่งนี้
เขาคิดว่าฉันอยู่ที่นี่ ดีกว่าอยู่คนเดียวในมอสโคว์
คุณรู้สึกยังไงกับมันคะ
ฉันกลัวค่ะ
เเต่คุณก็ยอมที่จะหมกตัวเองอยู่ที่นี่เหรอ
อันเดรอยากให้ฉันอยู่ค่ะ
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงหาอะไรสักอย่างทํา
ฉันก็คิดอย่างนั้น เเต่เราต่างกันนี่คะ
ใช่เเล้ว
- คุณขอเธอเเต่งงานรึยัง - ยัง
คุณจะขอรึเปล่า
ผมก็ยังไม่รู้
- อยากได้คําเเนะนํามั้ย -ในเรื่องอื่น อันเดรไม่ใช่ในเรื่องนี้
ก็ได้
อันเดร ลีซ่า
เราคิดว่าจะไม่มาซะเเล้ว ลีซ่า คุณสวยมากเลย
- คุณก็เหมือนกัน เเมรี่ - ไม่หรอก ฉันเป็นเเค่ผู้หญิงชนบท
จริงรึเปล่าที่เขียน ในจดหมายว่าพักอยู่เเค่คืนเดียวน่ะ
- จริงสิ - ลีซ่า พูดกับเขาหน่อย ให้เขาอยู่เถอะ
- ฉันพยายามเเล้ว - ลีซ่าเหนื่อยมาก เธอควรจะพักผ่อน
- ว่าไง - พ่อท่านอยากพบท่านเดี๋ยวนี้ครับ
ขอบคุณขึ้นไปข้างบนดีกว่า ลีซ่า
คุณจะได้เจอเขาตอนอาหารเย็น
มาสิจ๊ะ
นักรบมาเเล้ว
นี่คือบอลคอนสกี้ที่จะพิชิตนโปเลียน
สบายดีเหรอ ลูกพ่อ
ผมสบายดีครับ พ่อ สุภาพพ่อเป็นยังไงบ้าง
เหมือนเดิม ลูก เหมือนเดิม คนโง่เท่านั้นที่ป่วย
ลูกก็รู้จักพ่อดี ไม่อยู่ว่างตั้งเเต่เช้ายันคํ่า
กินน้อย ดื่มน้อย เเน่นอน พ่อสบายดี
- ขอบคุณพระเจ้า - พระเจ้าไม่เกี่ยวอะไรด้วยหรอก
สักครู่นะ อันเดรได้โปรด
- อย่าปฏิเสธนะ - มันคืออะไรเหรอ
พ่อของพ่อเคยนํามันติดตัวไปด้วย... ในสงครามทุกครั้งของเขา
ถ้ามันไม่หนักเกินไป เเละก็จะไม่ทําให้คอฉันหักนะ
สัญญาสิว่าจะไม่ถอดมันออก
- สัญญาสิ - สัญญา
จูบพ่อตรงนี้
ขอบใจนะ ลูก
- พ่อขอบคุณผมทําไมครับ - ที่ลูกทําหน้าที่ของลูก
ที่ไม่ให้ตัวเองผูกติดกับ สายผ้ากันเปื้อนของผู้หญิง
กองทัพมาก่อนทุกสิ่ง ขอบใจมาก ขอบใจ
เรื่องภรรยาผมครับ พ่อ...
ภรรยาของลูก ว่ามาสิ
พอสิ้นสุดการกักตัวเธอเเล้ว ให้เธอกลับไปหาหมอที่มอสโคว์
- หมอเหรอ - ไม่มีใครทํางานของธรรมชาติได้
เเต่พวกเขาบอกสิ่งต่าง ๆกับเธอ เเละเธอก็ฝัน
เธอกลัวครับ
ก็ได้ ก็ได้
เอานี่ให้ไมเคิล คูทูซอฟนะ
เราเคยเรียนด้วยกัน
เขาไม่ใช่คนที่ฉลาดนัก เเต่ก็ไม่เป็นไร
พ่อเขียนบอกเขา ให้กันลูกให้อยู่ห่าง ๆกองบัญชาการไว้
มันเป็นที่ที่ไม่ดี
บอกเขาว่าผมระลึกถึงเขา เเละก็ชื่นชมเขา
เอาล่ะ ลาก่อน
จําไว้นะ เจ้าชายอันเดร
ถ้าพวกเขาฆ่าลูก มันจะทําให้พ่อเสียใจ
เเต่ถ้าลูกไม่ทําตัวสมเป็นลูกของ นิโคลัส บอลคอนสกี้มันจะเเย่กว่านั้น
พ่อจะละอายใจ
พ่อไม่จําเป็นต้องพูดอย่างนั้น กับผมหรอกครับ
ผมก็อยากขอร้องพ่อเหมือนกัน
ถ้าผมถูกฆ่าตายเเละผมมีลูกชาย
อย่าให้ใครมาพรากเขาไปจากพ่อ
ให้เขาเติบโตที่นี่นะครับ
กับพ่อ นะครับ
ลูกจะมัวรออะไรอยู่อีก เราบอกลากันเเล้ว ไปสิไป
อันเดร จะไปเเล้วเหรอ
อย่าไปเลยนะ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี่ ฉันจะต้องเหงามากเเน่ ๆ
ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่กับพ่อผมเเละก็เเมรี่
อยู่ให้ถึงพรุ่งนี้ก่อนสิ อยู่อีกวันนึงนะ
ผมอยู่ไม่ได้ ลีซ่า คุณก็รู้
คุณยินดีที่จะไป คุณยินดีที่จะกําจัดฉัน
อันเดร อันเดร...
ลาก่อน เเมรี่
เเคทย่า ไปเอายาดมมาซิ
บอกเจ้าม้าโง่นั่นให้หยุดสะบัดหัวซะที ฉันไม่มีทางวาดเสร็จเเน่
เเกได้ยินเธอพูดเเล้ว หยุดสะบัดหัวซะที
เห็นมั้ย สัตว์มีเหตุผลกว่าคนเยอะเลย
ผมให้ 1 ล้านรูเบิล วาดรูปหน้าของผมหน่อยได้มั้ย
เเต่คุณต้องวาดให้ผมดูดี อย่างน้อยก็พอ ๆกับม้านะ
ไม่ยุติธรรมนะคะ ที่ดูมันก่อนที่มันจะเสร็จ
- ดูไม่น่าออกมาดีเลยนะคะ -ใช่เเล้ว
ไม่ต้องรีบเห็นด้วยขนาดนั้นก็ได้ค่ะ
ไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นงานศิลปะ
พ่อซื้อลูกม้าตัวนี้มาให้นิโคลัส ตอนกลับจากสงคราม
ฉันจะส่งรูปไปให้เขาดูว่ามันลักษณะยังไง
- วาดเสร็จรึยัง - สำหรับตอนนี้
ลุย ไปเร็ว ควบไป
เร็วเข้า ควบไป
- ได้ข่าวจากนิโคลัสบ้างมั้ย - จดหมายส่งถึงพ่อค่ะ ไม่ใช่ฉัน
ผู้ชายลืมผู้หญิงเวลาอยู่ในสงคราม
- ผู้ชายไม่ลืมหรอก เด็กผู้ชายสิลืม - นิโคลัสได้ยินคงดกรธมากเเน่
- เขาคงท้าคุณดวลเลยละ - มันเป็นเหตุผลที่ดีกว่าเหตุผลส่วนใหญ่
เหตุผลที่เขาเขียนมาก็เพื่อขอเงินเพิ่ม
เขาให้เงินผู้กองของเขาที่เล่นไพ่เสียยืมไป
ผู้กองคนนั้นฟังดูเหมือนพ่อเลย
เขาชื่อเดนิซอฟ หนวดของเขายาวมาถึงนี่เลย
เขาพูดเสียงไม่ชัด เเละก็กล้าหาญที่สุดในโลก
นิโคลัสบอกว่าเขาสนุกมากทีเดียว
เเละเราก็จะชนะสงครามเร็ว ๆนี้
เขาเริ่มรู้สึกสงสารนโปเลียนเเล้ว
ฆ่าพวกมัน เร็วเข้า ทหาร
เจอนี่ซะ เร็วเข้า ลุย
ไม่ต้องสงสัยเลย สงครามต้องสนุกมากเเน่
- ฉันต้องเขียนมันไว้ในรายชื่อ - รายชื่ออะไร
รายชื่อความสนุกสนานที่สุดของมนุษย์ เรียงตามลําดับความสำคัญ
- ฉันมองข้ามสงครามไป - เเล้วความสนุกสนานอย่างอื่นล่ะ
โอเปร่า มิตรภาพชั่วนิรันดร ช่วงเวลาฤดูร้อน เต้นรำมาเซอร์ก้า
ชนบทในฤดูใบไม้ผลิ เเละการต้อนรับทหารกลับบ้าน
- คุณมีอะไรจะเเนะนํามั้ย - ขอคิดก่อนนะ
สามารถที่จะเชื่อมั่นในพระเจ้า
ทําให้มีความสุข รัก
รัก ซอนย่ารักกับนิโคลัส
- ทุกเช้าเธอร้องไห้เป็นชั่วโมงเลย - คุณไม่คิดที่จะรักบ้างเลยเหรอ
บ่อยเลยล่ะ เเต่เพื่อความสำราญเท่านั้น
เเละฉันก็เปลี่ยนคู่เหมือนการเต้นรำเลย
ในที่สุดเมื่อฉันพูดว่า "ฉันรักคุณ" กับผู้ชายที่ฉันรักจริง ๆ
มันก็จะเหมือนนายพลที่พ่ายเเพ้
ยอมจํานนเเละมอบดาบให้กับศัตรูของเขา
คุณจะเปลี่ยนไป
ตอนคุณยังเด็ก ใคร ๆ ก็บอกคุณ อยู่ตลอดว่าคุณจะเปลี่ยนไป
- คืนนี้คุณจะกินอาหารเย็นกับเรารึเปล่า - คงไม่ได้ผมมีนัดเเล้ว
อ๋อเหรอ กับใครคะ
ญาติผม เจ้าหญิงเฮเลน
ตอนฉันโตขึ้นฉันอยากเป็นเหมือนเธอ
เเต่ฉันต้องทําให้เเถว ๆนี้อวบอิ่ม
สูง หยิ่ง สวย เยือกเย็น เเละไม่มีใครเเตะต้องได้
มีทหารหลายกองพลสยบอยู่เเทบเท้าฉัน
ผมจะเเต่งงานกับเธอ นาตาชา
ใจเย็น ๆ
ใครมอบดาบของเขาคะ คุณหรือเธอ
ขอให้มีความสุขนะ ปิเเอร์ที่รัก
ฉันขอสั่งให้คุณมีความสุขที่สุด
เดี๋ยวผมจะกลับเลย รอนะ
ผมต้องส่งสาสน์ ถึงท่านนายพลคูทูซอฟเดี๋ยวนี้
เอ้อ ผม...
ผู้ช่วยของท่านนายพลอยู่นั่น ไปคุยกับเขาสิ ผู้หมวด
ผมมาจากเเนวรักษาการณ์
ผมมีสาสน์ถึงท่านผู้บัญชาการ
ท่านอยู่ในสภาสงคราม ฝากสาสน์ไว้กับผมก็ได้
เป็นสาสน์ที่บอกด้วยคําพูดครับ
งั้นก็บอกผมมาได้เลย
หน่วยของผมทําหน้าที่รักษาการณ์ เราเห็นทหารฝรั่งเศสดับไฟของพวกเขา
- ศัตรูกําลังเคลื่อนไหวครับ - เเค่นั้นเหรอ
เเค่นั้นเหรอครับ
ผมว่าคุณยังไม่เคยเห็นการสู้รบ ใช่มั้ย
โชคดีนะ สหาย
...ปรากฏว่าข้าศึกรวมพลอีกเเล้ว
เเน่นอนเลยว่าคุณควรพิจารณา เปลี่ยนคําสั่งสำหรับพรุ่งนี้
หรือสำหรับวันนี้นั่นเเหละ เพราะนี่ก็เลยเที่ยงคืนเเล้ว
คุณสุภาพบุรุษ...
คุณสุภาพบุรุษคําสั่งสำหรับพรุ่งนี้ เปลี่ยนเเปลงตอนนี้ไม่ได้
คุณได้ยินมันเเล้ว เเละเราทุกคนก็จะทําหน้าที่ของเรา
เเต่ก่อนการสู้รบ ไม่มีอะไรสำคัญ...
...มากไปกว่าการนอนหลับให้สบาย
ราตรีสวัสดิ์
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
เเต่ท่านครับ ถ้าทหารฝรั่งเศสอยู่ทางใต้ ของออสเทอร์ลิทซ์ไกลขนาดนั้น...
เเผนการ
หลังการสู้รบ พวกเขาจะมีเหตุผลเป็นร้อย ว่าทําไมเเผนการไม่สำเร็จ
พวกเขาจะโทษทุกอย่างยกเว้นตัวเอง
ท่านคิดว่าพรุ่งนี้มันจะเป็นยังไงครับ
ผมคิดว่าการสู้รบจะพ่ายเเพ้
เราจะไม่เเพ้สงครามเพราะการสู้รบ ครั้งนี้ครั้งเดียวหรอก อันเดร
จะมีความสงบ...
...เเล้วก็มีสงครามครั้งใหม่
คนอย่างนโปเลียนไม่มีทางหยุดได้
จนกว่าความทะเยอะทะยาน ของพวกเขาทําลายตัวเอง
การสู้รบครั้งเดียวที่สำคัญคือครั้งสุดท้าย
ราตรีสวัสดิ์
ยิง
ท่านครับ ดูเหมือนพวกฝรั่งเศส จะตีปีกกองทหารของเราเเตกเเล้วนะครับ
ผู้กอง ฮุสซาร์ต้องลุยเเล้ว
- ท่านบาดเจ็บ - นี่ไม่เจ็บหรอก โน่นต่างหากที่เจ็บ
หยุดพวกเขา
หยุดพวกขี้ขลาดนั่น บอลคอนสกี้
เดินหน้า ทุกคน เดินหน้า
เดินหน้า
เดินหน้า ทุกคน เดินหน้า
นั่นคือการตายที่ดี
อ้าว เขายังไม่ตายนี่
ดูเเลเขาซิเเละก็พาเขาไปที่ที่พักของผม
ให้หมอผมตรวจดูบาดเเผลของเขา
- เเต่เช้าเลยนะคะ ปิเเอร์ - 11 โมงเเล้วครับ
- เเต่เช้าเลย - เราต้องไปซื้อของกันอีกเยอะ
โอ ปิเเอร์ฉันเหนื่อยมากเลย
ไม่เป็นไร ผมจะไปเองเเละก็รีบกลับมา
- หนังสือพิมพ์ฉบับเช้าครับ - ขอบคุณครับ
-ในเดอะ กาเซ็ทท์มีอะไรตลกมั้ยคะ - ไม่มี เราเเพ้อีกเเล้ว
จะมีการหารือเรื่องพักรบ
เชลยกับทหารบาดเจ็บของทั่งสองฝ่าย จะถูกส่งกลับทันที
สรุปก็คือ เรากําลังขอสงบศึก
- ฟังดูคุณเศร้าจัง - ผมอาจจะเศร้าก็ได้
มันต่างกันยังไง เเค่โปเเลนด์เปลี่ยนมือ
มันน่าเบื่อที่กังวลเรื่องเเบบนั้น
- ฉะนั้น ไม่มีสงครามอีกเเล้ว - สำหรับตอนนี้
สำหรับตอนนี้
- งั้นกองทหารก็จะกลับมา - ผมก็คิดอย่างนั้น
มอสโคว์จะสนุกสนานเเละน่าตื่นเต้น
ปิเเอร์ทําไมเราไม่อยู่ที่นี่ล่ะ ไม่ต้องไปชนบท
ปีนี้ไม่ต้องไป มันจะเป็นฤดูกาลที่สนุกมากเเน่
ผมไม่สนใจฤดูกาลที่สนุกสนาน อีกอย่าง ผมมีงานที่โรงพยาบาล ที่โรงรียน
พวกเขาทําได้ดีโดยที่ไม่ต้องมีคุณ อยู่ทั้งที่โรงพยาบาลเเละก็โรงรียน
ผมสัญญากับคนพวกนั้นไว้ ผมทําได้พวกเขาผิดหวังไม่ได้
ฉันไม่เคยชอบความคิดเลย
ปิเเอร์ มานี่สิ
ฟังสิ รู้มั้ยว่าเราทําอะไรได้
คุณไปชนบทคนเดียว ทําสิ่งที่คุณต้องทํา
เตรียมบ้านให้พร้อม เเล้วฉันจะไปหาคุณตอนฤดูใบไม้ผลิ
หน้าหนาวในชนบทหนาวมาก
อย่าบังคับจิตใจฉันเลยนะคะ ปิเเอร์
ถ้าคุณต้องอยู่ก็อยู่ไป เเต่คุณไม่ไป ผมไม่มีกะจิตกใจทําอะไรเเน่
ไร้สาระน่า มันจะดีสำหรับเราสองคนนะ
เเละคุณก็จะเห็นคุณค่าฉันมากขึ้น เมื่อคุณไม่ได้เจอฉันนาน ๆ
ผมเห็นคุณค่าคุณมากที่สุดเเล้ว เฮเลน
เเค่ถ้าคุณรู้ว่าฉันมีอะไร ๆต้องทํา หลายอย่าง มีชุดต้องตัดมากมาย
รองเท้าหลาย ๆคู่เเละก็...
คุณมองฉันเเบบนั้นทําไมคะ ทําไม
หมายความว่าไงคะ
ไม่มีอะไร ที่รัก
พวกเขาพ่ายเเพ้ เเล้วพวกเขาส่งเสียงเชียร์อะไรกัน
ก็เพราะพวกเขาต่อสู้เพราะพวกเขา รอดชีวิต พวกเขาได้กลับมาบ้าน
หวังว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ
- พระเจ้า ผู้กองหนุ่ม -โพรโคฟี่
โพรโคฟี่ ทุกอย่างรียบร้อยดีรึเปล่า
- ขอบคุณพระเจ้า เรียบร้อยดี - ดี
นิโคลัส
นาตาชา
พิ่กลับมาเเล้ว พิ่จริง ๆด้วย นิโคลัสสุดที่รักของฉัน
ซอนย่า
- ดูสิ เขากลับมาเเล้ว - นิโคลัสไชโย
- พ่อครับ - นิโคลัส
นิโคลัส
นิโคลัส...
เเม่ครับ
- คุณต้องเป็น... - เพื่อนของลูกชายคุณครับ
ผมรู้นิโคลัสเขียนถึงเรา นาตาชา ซอนย่า
ยินดีต้อนรับค่ะ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ซอนย่า มันเยี่ยมจริง ๆ
นิโคลัส พิ่ยังไม่ได้ทักทายซอนย่าเลย
จะกลับจากสงครามมาทําไม ถ้าพี่จะทําเเค่นั้น
- อรุณสวัสดิ์ครับ - ไปป์ของผม
รอสตอฟ ตื่น
- ทําไม สายเเล้วเหรอ - 10โมงเเล้ว ลุกขึ้นได้เเล้ว นิโคลัส
ก็ได้
นี่ดาบของนายเหรอ หรือว่าของคุณ กลับไป ไอ้พวกฝรั่งเศส
- มาเเล้ว -ในที่สุด
ทําไมถึงนอนนานนักล่ะ ฉันรอพี่ตื่นตั้งนานเเล้ว
พี่เยี่ยมจริง ๆ ฉันดีใจมากที่พี่เป็นพี่ชายฉัน
ฉันอยากรู้จังว่าผู้ชายเป็นยังไง พี่เหมือนพวกเขาทุกคนรึเปล่า
- นาตาชา...ซอนย่ายังเด็กมาก - ซอนย่าเป็นเพื่อนรักของฉัน
ถ้าเธอรักใครสักคน เธอจะรักไป ตลอดชีวิต เธอรักเราเเบบนั้น
จําตอนก่อนที่พี่จะไปได้มั้ย เธอบอกฉันว่าพี่จะลืมทุกอย่างนั่น
"ฉันจะรักเขาตลอดไป เเต่ให้เขาได้เป็นอิสระ"
นั่นน่ารักเเละก็สูงส่งนะว่ามั้ย
- ฉันจะไม่กลับคําพูดหรอก - เเต่พี่จะไม่ได้กลับคํานะ
เพราะถ้าพี่เเต่งงานกับเธอ เพราะคําสัญญา
มันจะดูเหมือนพี่เเต่งงานกับเธอ เพราะพี่ต้องเเต่ง นั่นมันจะไม่ถูกต้อง
ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง พี่ดีใจจริง ๆที่มีเธอ
- เธอยังจริงจังกับปิเเอร์อยู่รึเปล่า - อย่าโง่เลยน่า
ฉันจะเป็นนักเต้นรำเเละก็ไม่เเต่งงาน อย่าบอกใครนะ
ไปเเต่งตัวสิ เราจะกินอาหารเช้าด้วยกัน
อันเดร
ได้รับจดหมายของฉันรึเปล่า
ผมเจอหมอที่จุดเปลี่ยนผลัดสุดท้าย เราทันเวลารึเปล่า
- หวังว่าคงทัน เราต้องสวดมนต์ให้เธอ - ชะตากรรมเเปลกประหลาดจริง ๆ
ที่รัก พระเจ้าทรงเมตตานะ
ฉันรักคุณค่ะ ฉันรักคุณทุกคน
ฉันไม่เคยทําร้ายใคร
ทําไมฉันถึงต้องทรมานเเบบนี้
อันเดรได้โปรด ช่วยฉันด้วย
ลูกพ่อ ลูกต้องออกไปเเล้วนะ
โอ๋ ๆ ที่รัก
ไม่ ไม่
รอสตอฟ ถ้าผมดูโอเปร่า อีกสัก 50 รอบนะ
พนันได้เลยว่าผมจะต้องชอบมันเเน่
เเต่ผมชอบช่วงพักสลับฉากนะ
- เเม่เจ้าโวย รอสตอฟ คนนั้นน่ะ - อะไรนะ
เธอสวยเหลือเกิน
เดี๋ยวก่อนสิ
- สามีเธออยู่ไหน - ปิเเอร์...
เดี๋ยวนี้เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในชนบท
ถ้าผมเป็นสามีเธอนะ
ผมจะรีบกลับมาจากชนบทเลยละ
"เรียนท่านเคาท์ ผมขอเเนะนําเเว่นตาอันใหม่"
"คุณมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น"
"ระหว่างภรรยาคุณกับผู้กองโดโลคอฟ"
"ใคร ๆก็รู้ถึงความสนิทสนมของพวกเขา นอกจากคุณ"
เเด่จักรพรรดิ
ฟังนะ เราพาหมี ไปที่บ้านนักเเสดงหญิงคนนั้น
เเล้วพอตํารวจพยายามจับเรา
เราก็มัดพวกเขาคนนึงไว้บนหลังหมี
เเล้วก็ผลักทั้งหมีทั้งคนลงเเม่นํ้า
เเล้วคนกับหมีก็ว่ายนํ้าอยู่ในนั้น
- ตื่น งานเลี้ยงเพิ่งจะเริ่ม - อย่าหยาบคายกับเขาสิ
เป็นสามีของผู้หญิงสวย ๆ จะต้องสุภาพเสมอ
มาดื่มเเด่สุขภาพ ของผู้หญิงสวย ๆกันเถอะ
ใช่ เเด่สุขภาพ ของผู้หญิงสวย ๆ ว่ามั้ย ปิเเอร์
เเละก็เเด่คู่รัก
นี่ ดูสิ เพลงใหม่ ที่เกี่ยวกับนายพลคูทูซอฟ
- น่าสนใจ - คุณทําอะไรน่ะ
ผมบอกว่ามันน่าสนใจ
เเสดงความเสียใจเเล้วเขาจะยอมรับมัน
ไม่ มีอะไรต้องพูดกันเหรอ ทุกอย่างพร้อมรึยัง
- ไม่มีการขอโทษ - ก่อนอื่น สอนผมใช้ไอ้นี่หน่อย
ง่ายมาก คุณก็ขึ้นนก นี่ไกปืน
ผมรู้เเค่ลืมไปเท่านั้นน่ะ
ไม่มีการขอโทษไม่ว่าจะยังไง
พอนับถึงสาม ให้เริ่มเดิน
หนึ่ง สอง สาม
ออกไบให้พ้น
มันยังไม่จบ
อยู่ในเขตของคุณ อยู่ตรงนั้นเเหละ
หาที่กําบังสิ เจ้างั่ง
ไงล่ะ วีรบุรุษนักดวลปืนผู้เก่งกาจ
ผู้พิทักษ์ของฉัน ขอบคุณนะที่ปกป้องเกียรติของฉันไว้
คุณเชื่อว่าโดโลคอฟเป็นคู่รักของฉัน คุณพิสูจน์อะไรได้
ว่าคุณโง่ไง ทีนี้คนทั้งมอสโคว์ ก็จะหัวเราะเยาะฉัน
ทุกคนจะพูดว่าคุณเมา
ท้าทายคนเพราะคุณหึงโดยที่ไม่มีสาเหตุ
คนที่ดีกว่าคุณทุกอย่าง
- เราควรจะเเยกทางกัน - เเยกทางกันเหรอ
นั่นเป็นความคิดที่เยี่ยมมาก เป็นความคิดที่วิเศษ
มันเป็นความคิดที่ดีที่สุด เท่าที่คุณเคยมีในชีวิต
เราจะเเยกทางกัน เเต่คุณจะต้องจ่าย
คุณจะต้องจ่ายให้ฉันมหาศาลเลยละ
อย่านะ
ออกไป
ท่านเคาท์รอคุณอยู่ข้างบนครับ
- ได้ข่าวอะไรมาบ้าง -โดโลคอฟจะไม่ตาย
ขอบคุณพระเจ้า
ฆ่าคนดีน่ะง่ายกว่า
คนอย่างโดโลคอฟ ดีสำหรับสงครามเท่านั้น
ในช่วงสงคราม พวกเขาควรถูกขังกรงไว้
ผมอยากไปจากมอสโคว์
ผมอยากไปให้ไกลจากคนพวกนี้ ที่เชื่อว่าฆ่าคนเป็นเรื่องปกติ
ที่งานเลี้ยง ตอนโดโลคอฟดื่มอวยพร
ผมมองไปที่เขาเเละเขาก็ยิ้มเยาะผม
ผมเลยมั่นใจว่าภรรยาผมผิด
นั่นคือเหตุผลที่ต้องฆ่าเหรอ เฮเลนคือคนผิด ไม่ใช่โดโลคอฟ
เป็นผมก็คงทําอย่างนั้น อาจจะเเน่นอนเลยด้วยซํ้า
เราอยู่ที่นั่นในหิมะ ยืนถือปืนเผชิญหน้ากัน
- รู้มั้ยใครผิด ผมไง ผมคนเดียว - ปิเเอร์ อย่าโง่เลยน่า
เเละก็รู้มั้ยทําไม ก็เพราะผม เเต่งงานกับเธอโดยที่ไม่ได้รักเธอเลย
ผมต้องได้เธอ ผมเลยเเกล้งตาบอด
ผมโกหกเธอตอนที่ พูดกับเธอว่า "ผมรักคุณ"
เพราะเรื่องนั้น
โดโลคอฟถึงได้นอนเจ็บปวด รอดชีวิตได้เพราะพระเจ้าทรงเมตตา
เพราะความอ่อนเเอ การโกหกของผม ผมผิด ผมต้องทุกข์ทรมานกับมัน
เลิกคิดเเบบนี้เถอะ ไม่งั้นมันจะครอบงําจิตใจคุณ
ฟังนะ ถ้าคุณเห็นด้วย เราจะไปที่คฤหาสน์ของเราในชนบท
นิโคลัสอยากพาเดนิซอฟไปดูด้วย ไปกับเรามั้ย
คุณจะต้องไปเเน่ ผมจะบอกทุกคน คุณเเม่
นาตาชา, ซอนย่า, เพ็ทย่า เร็วเข้า เราจะไปชนบทกันคืนนี้เลย
ทําไมพ่อไม่บอกหนูคะว่าปิเเอร์มา คุณจะไปด้วยมั้ย ปิเเอร์
เราต้องออกเดินทางตอนดวงจันทร์ขึ้นสูง
อิลย่า เกิดอะไรขึ้น คุณพูดถึงดวงจันทร์อะไร
มีมากกว่าดวงนึงรึไง ที่รัก เราต้องรอนิโคลัสนานเเค่ไหน
ดีใจจังที่พ่อตัดสินใจ พรุ่งนี้หิมะจะต้องละลายหมดเเน่
ซอนย่า เร็วเข้า
- เรียกรถม้ามา - ได้ครับ
เราจะไปกันเเล้ว นิโคลัส เดี๋ยวไม่ทันเดินทางไปชนบทนะ
- ชนบทเหรอ - ลูกพาเดนิซอฟไปด้วยได้เร็วเข้า
- คุณจะต้องชอบเเน่ - ผมกําลังเริ่มสนุกกับมอสโคว์อยู่เชียว
เร็วเข้า เร็วอีก เร็วอีก
เร็วอีก นิทก้า
"ตอนเธอกับฉันนั่งอยู่ในรถม้า ดวงดาราส่องเเสงระยิบอยู่บนนภา"
"สายซอเเบลาไลก้าเเว่วหวานจับใจ กระดิ่งเลื่อนหิมะเเกว่งไกวไปตามหิมะ"
"กอดฉันไว้เเล้วก็จูบฉัน คาทิอูชา มีความสุขเเละเริงร่าไว้เฮ้'
"เมื่อฉันจากไปใจ เธอจะคิดถึงฉัน คาทิอูชา"
"คิดถึงฉันวันละหลายครั้ง"
นิโคลัส
- เร็วเข้า ปิเเอร์ ตาคุณเเล้ว - เร็วเข้า เร็ว
หนุ่มนิโคลัส
เพ็ทย่า
ตั้งเเต่นิโคลัสไปเป็นทหาร เขาเป็นคนมีประสิทธิภาพมากทีเดียว
- ฉันเห็นด้วยค่ะ - เดี๋ยวก่อน...
นั่นเพื่อนผม เจ้าชายอันเดร บอลคอนสกี้ ผมขอให้เขาไปกับเราได้มั้ย
- ได้เลย - ไปชวนเขาสิคะ
เร็วเข้า นาตาชา
สวัสดี ดีใจจริงที่ได้เจอคุณ ไม่ยักรู้ว่าคุณอยู่ในชนบท
พวกรอสตอฟชวนคุณไปล่าสัตว์ด้วยกัน
ผมว่าการสมาคมกับคนอื่น อาจทําให้ผมเจ็บปวดมากกว่าสนุกสนาน
เจ้าชายอันเดร ผมขอเเนะนําให้รู้จักเคาท์เตสรอสโตว่า
กับน้องชายของเธอ เพ็ทย่า รอสตอฟ
หวังว่าปิเเอร์คงกล่อม่ให้คุณไปได้นะคะ ช่วงนี้ของปีเหมาะกับการล่าสัตว์ที่สุด
นายพรานเจอหมาป่ากับลูกหมา เราคงยินดีมากถ้า...
ที่ฉันพูดถึงก็คือคุณคงต้องสนุกเเน่ ๆ
ผมอาจจะตามคุณไปทีหลัง
- เเละก็อยู่กินอาหารเย็นเหรอคะ - ก็อาจจะ
เเต่เมื่อกี้คุณพูดว่า...
- ผมไปตอนนี้เลยได้มั้ย - เยี่ยมเลย
- ดีใจจังที่คืนนี้คุณค้างที่นี่ - ผมก็เหมือนกัน
- พวกรอสตอฟน่ารักนะ ว่ามั้ย - น่ารักมาก
เยี่ยมจริง ๆที่ได้ดูพวกเขาอยู่ด้วยกัน
เหมือนเผ่าพันธุ์สัตว์ที่สวย ๆ เเข็งเเรง เเละก็ไร้ความคิด
- ไร้ความคิดเหรอ - ลักษณะพิเศษที่น่ารักที่สุดของพวกเขา
- ทุกคนเลยเหรอ - ทุกคนเลย
ไม่หรอก
ในปีหรือสองปี นาตาชาก็จะเริ่มคิด
มันจะทําให้เธอน่ารักขึ้น เเต่เป็นรอสตอฟน้อยลง เข้าใจมั้ย
คิดว่างั้น
อันเดร ผมว่ามันไม่ดีสำหรับคุณนะ มันไม่ถูกต้องที่อยู่ที่นี่
ปีเเล้วปีเล่า ระทุมทุกข์ ใช้ชีวิตเหมือนฤาษี
ไม่มีเหรอ ไม่ถูกต้องเหรอ
ชีวิตนี้มีเเค่ 2 สิ่งที่ไม่ถูกต้อง ปิเเอร์
การตําหนิตัวเองเเละความเจ็บไข้ เเละเมื่อผมหายเป็นปกติจากมันทั้งคู่
- ผมจะออกไปสู่โลกกว้างอีกครั้ง - ทําไมคุณต้องตําหนิตัวเองด้วย
ผมช้าเกินไป
ลีซ่าตายโดยรู้สึกว่าไม่เป็นที่รัก
ผมมัวเเต่หลงระเริงกับความรุ่งโรจน์ จนไม่ได้ไปปลอบโยนภรรยาผม
ผมพบกับความรุ่งโรจน์
ผมหยุดการล่าถอย ของทหาร 100 คนได้5 นาที
ผมถูกทิ้งไว้ให้ตายในสนามรบที่พ่ายเเพ้ ในสงครามที่พ่ายเเพ้
ผมจะเลิกเป็นฤาษี เมื่อผมลืมสิ่งเหล่านั้นได้
ผมว่าผมไปนอนดีกว่า
ราตรีสวัสดิ์ปิเเอร์
เเละก็ขอบคุณอีกครั้ง
ราตรีสวัสดิ์อันเดร
นาตาชา มานอนได้เเล้ว เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ฉันนอนไม่หลับ
หลังจากวันเเบบนี้ ไม่มีทางนอนหลับหรอก
มาดูดวงจันทร์สิ ดูสิว่ามันสวยเเค่ไหน
- ซอนย่า - อะไรเหรอ
- เธอว่าเจ้าชายอันเดรชอบเรารึเปล่า - ชอบสิ
เขาเงียบมากเลย เหมือนกับเขากําลังตัดสินเรา
- ฉันกลัวเขา เธอไม่กลัวเหรอ - ไม่
ฉันกลัวนิด ๆ เเต่ฉันก็อยากจับมือเขา
มองตาเขาเเล้วก็ร้องเพลงให้เขาฟัง
น่าสงสาร เขาคงไม่มีทางมาอีกเเน่ ถ้าฉันทําอย่างนั้น
สังเกตมั้ยว่าเขาเเทบจะไม่เคยยิ้มเลย
ตอนฉันร้องเพลง ฉันจับได้ว่าเขาจ้องมองฉัน
ตอนนั้นเขากําลังยิ้ม
ฉันรู้สึก...มันเเทบจะอธิบายไม่ถูกเลยละ
ฉันรู้สึกเหมือนมีใครให้ของขวัญ ชิ้นใหญ่ที่สวยงามที่สุดเเก่ฉัน
- มานานเถอะ นาตาชา - เธอนี่พยายามทําลายทุกอย่างเลยนะ
ในคืนเเบบนี้ฉันรู้สึกอยาก กอดตัวเองเเน่น ๆเเล้วก็บินไป
- ระวัง เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก - ก็ได้
เเต่มันน่าเสียดาย ที่เข้าไปนอนในคืนเเบบนี้
มันเหมือนได้ฟังเพลงเพราะ ๆ
เเละเธอก็รู้ว่ามันจะเป็นเพลง ที่เพราะที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยิน
เเละถูกดึงจากไป เเละก็คิดถึงมันไปชั่วนิรันดร
- ชั่วนิรันดร - นาตาชา
ก็ได้
- นิโคลัส สีหน้าฉัน - มันทําไมเหรอ
- ดูหยิ่งยโสมั้ย - ไม่หรอก
- ฉันเเน่ใจว่าฉันดูหยิ่งยโส - เพื่ออะไร
ถ้าฉันดูหยิ่งยโส ก็จะไม่มีใครสังเกตรู้ว่า นี่เป็นงานบอลล์เเรกของฉัน
- เเบบนี้เป็นไง ดีขึ้นมั้ย - ดีขึ้นเยอะเลย
ดี
- นิโคลัส เธอต้องสัญญากับฉันอย่างนึง - อะไรเหรอ
สัญญานะว่าจะไม่เต้นรำกับฉัน
- ไม่ - ถึงจะไม่มีใครพูดกับฉันเลยก็เถอะ
- สัญญาสิว่าจะไม่เต้นรำกับฉัน - ทําไมล่ะ
เพราะมันจะน่าอายน่ะสิ ที่พี่ชายฉันขอฉันเต้นรำ...
...เพราะสงสารฉัน
- สัญญาได้มั้ย - สัญญา
- นิโคลัส - อะไรอีกล่ะ
- ทุกคนมองฉันอยู่รึเปล่า - ดูเองไม่ได้รึไง
ไม่ได้ถ้าไม่เปลี่ยนสีหน้าของฉัน
- มีอีกอย่างที่เเย่มากเกี่ยวกับเธอ - บอกมาสิ บอกความจริงมา
ไม่มีผู้หญิงคนไหน ที่จะทําให้ฉันหัวเราะได้เหมือนเธอ
อย่าพูดเเบบนั้น ไปซะ ปล่อยให้เรา อยู่ตามบุญตามกรรมเถอะ
- นิโคลัส ดูเเลเเม่ของลูกด้วย - สบายมั้ยครับ เเม่
สบายจ้ะลูก
ผิดพลาดอะไรอย่างนี้
ฉันไม่น่ามาเลย จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเเน่นอน
คืนนี้ต้องเป็นคืนที่เเย่ เเละก็น่าเศร้ามากเเน่ ๆ
ท่านเคาท์เดนิลอฟ รู้จักครอบครัวผมสิครับ
มาดามมารีย เปรอนสคาย่า คุณรู้จักภรรยาผมเเล้ว
หลานสาวของผม ซอนย่า เเละก็ลูกสาวของผม นาตาชา
ขอเต้นรำด้วยได้มั้ยครับ
โธ่ เเย่จริง
บางทีคราวหน้าผมอาจจะโชคดีกว่านี้ ผมจะพยายามอีกครั้งนะ
- ลาก่อนครับ - ลาก่อนค่ะ
เดนิลอฟเป็นลูกพี่ลูกน้องของ เจ้าภาพของเรา มีทรัพย์สินหลายล้าน
ลูกของลูกพี่ลูกน้องค่ะ ที่รัก
นั่นท่านเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส เขาดูอย่างกับพระราชาเลย
คุณช้าไปหน่อย รู้มั้ย เพลงเต้นรำ ของฉันส่วนใหญ่บรรเลงไปเเล้ว
ทําไมฉันต้องคิดถึงเเต่ เจ้าชายอันเดรด้วยนะ
ฉันรักเขามากขนาดที่คนอื่น ๆทุกคน ดูไร้สาระไปหมดเลยเหรอ
เราเจอกันเเค่ไม่กี่ครั้ง เเต่ฉันก็จําได้ทุกชั่วขณะ
เเค่ถ้าเขาพาฉันมาที่นี่คืนนี้ก็คงดี
ทําไมเขาถึงไม่ชอบในเมืองนะ
มันไม่ถูกต้องเลย ที่ผู้ชายจะปิดตัวเองอย่างที่เขาทํา
ดีใจจริง ๆที่ได้เจอคุณอีก
ให้เกียรติเต้นรำเพลงนี้กับผมได้มั้ย
- ปิเเอร์ดีใจจริง ๆที่ได้เจอ - ปิเเอร์
ให้เกียรติเต้นรำเพลงนี้กับผมได้มั้ย
- คุณไม่ชอบเต้นรำเหรอคะ - ปกติเเล้วไม่ชอบ
- นี่เป็นครั้งเเรกของผม่ใน 2 ปี - ฉันดีใจจริง ๆที่คุณมา
คือ...เเม่กับพ่อพูดว่าคุณดีจริง ๆ ที่มาเยี่ยมเราหลังการล่าสัตว์...
บอกพวกเขาว่า ผมตั้งใจจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ
- บ่อยมาก ๆเลยละ ถ้าพวกเขาอนุญาต - ฉันจะบอกพวกเขาค่ะ
ในคืนดวงจันทร์ส่องเเสง คุณยังอยากบินไปดวงจันทร์อยู่รึเปล่า
- คุณได้ยินมาจากไหนคะ - หน้าต่างห้องผมอยู่ใต้ห้องของคุณ
เเย่จริง ๆ คุณได้ยินหมดเลย
ไม่หรอก คุณหายตัวไปเร็วมากน่ะ
- คุณต้องคิดว่าฉันโง่มากเเน่ ๆ - เปล่าเลย
ผมไม่ได้คิดว่าคุณโง่ ผมคิดว่า...
ขออนุญาตครับ ขอเต้นรำเพลงนี้กับคุณได้มั้ยครับ
ขอบคุณครับ
ช่างมีความสุขจริง ๆที่ได้เต้นรำกับเธอ
มันเหมือนกอดฤดูใบไม้ผลิ ไว้ในอ้อมเเขน
เหมือนกอดกิ่งไลเเลคหรือลูกเเมวไว้
ดูเธอสิ
ถ้าเธอหันมามองฉัน เเละก็ยิ้มให้ตอนหมุนตัวครั้งต่อไป
เธอจะต้องเป็นภรรยาฉันเเน่
นําทางเราด้วยสติปัญญาของพระองค์...
...สอนเราให้ยึดมั่นในเมตตาของท่าน...
...เเละถ้ามันเป็นประสงค์ของท่าน ขอให้เตียงนี้เป็นหลุมฝังศพของลูก
- หนูต้องคุยกับเเม่อีกเรื่องนึงค่ะ - ว่าไง...
เรื่องเจ้าชายอันเดรใช่มั้ยล่ะ
พฤหัส, ศุกร์, เสาร์, อาทิตย์, จันทร์...
เขาหายเงียบไป 5 วันเเล้ว
ตอนเเรก เขามาหาหนูทุกวัน ทําให้หนูหัวปั่นไปหมด
เเล้วก็หายเงียบไปเลย
เเม่จะเล่าให้ฟังตอนเเม่ยังสาว ๆนะ
เเม่มีลูกพี่ลูกน้องคนนึง เป็นคนหนุ่มที่หล่อมาก
ใช่เเล้ว หล่อจริง ๆ
หนูรู้ค่ะ ซีริล เเมทวิช
ทุกอย่างต้องลงเอย ด้วยการไม่มีอะไรรึเปล่าคะ
ลูกใจร้อนน่ะ
ลูกต้องอดทน อดทนให้มาก ๆ
รอจนกว่าจะมีการเสนอที่เหมาะสมกับลูก เขาจะต้องมาเเน่
ครั้งที่เเล้ว การเสนอของเขาติดอยู่ที่ปลายลิ้นเขา
ดูเขามีความรักมากเลยค่ะ
หนูออกจะกลัว ๆค่ะเวลาเจอเขา มันหมายความว่าไงคะ
มันหมายถึงรักเเท้หรือเปล่าคะ
- เเม่หลับเเล้วเหรอคะ - ยังลูก
เเม่เองก็กลัว ๆเหมือนกันน่ะ
- ไปได้เเล้ว - ทุกอย่างเหมือนเดิม หนูนอนไม่หลับเเน่เลย
เรื่องเเบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับหนูมาก่อน
ฤดูใบไม้ผลิเราเคยคิดรึเปล่าคะ
ว่าเราจะได้เจอกันที่งานเต้นรำ มันต้องเป็นพรหมลิขิตเเน่ ๆ
เห็นชัดเลย มันต้องเป็นพรหมลิขิตเเน่ ๆ ถ้าทุกอย่างนํามาสู่เรื่องนี้
คนเราต้องอายด้วยเหรอคะที่เป็นหมาย
ไม่จ้ะลูก สวดมนต์ต่อพระเจ้าสิ ชีวิตเเต่งงานถูกกําหนดไว้บนสวรรค์
เเม่คะ หนูรักเเม่จัง หนูมีความสุขมากเลยค่ะ
เคาท์เตสน้อย หลับเเล้วเหรอ
ค่ะ ที่รัก หลับเเล้ว ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
เเต่งงาน เเต่งงานเหรอ
อย่างกับชีวิตของเเกตอนนี้ ยังยุ่งยากไม่พองั้นเเหละ
รีบร้อนซะจริง ครั้งที่เเล้วเเกก็คิดว่า เเกรู้ว่าเเกกําลังทําอะไร จําได้มั้ย
- นี่มันต่างกันครับ - มันก็ต่างกันเสมอเเหละ
ก่อนที่ผมจะเจอเธอ ชีวิตมีเเต่ความเศร้า ไร้ความหมาย ไม่มีความหวัง
พอเเกอายุเกิน 30 ชีวิตคนเราก็จะเศร้าเเละไม่มีความหวัง
- พ่อครับ... - ก็ได้
เรามาคุยกันด้วยเหตุผล
- ครอบครัวเธอไม่มีอะไรเลย - นั่นไงล่ะ พ่อ
เมื่อเทียบกับบอลคอนสกี้
พ่อเธอใคร ๆก็รู้ว่า เป็นเสือล่าผู้หญิงทุกคนในมอสโคว์
เเต่ไม่เคยสำเร็จ
ตอนนี้เขาเเก่เเล้ว
ก็หันมาเล่นไพ่ทุกปอนในมอสโคว์
เเละก็ไม่สำเร็จเช่นกัน
พวกเขาเป็นครอบครัวที่มีความสุข นั่นก็เป็นความสำเร็จนะครับ
อาจเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ได้
เเต่เเกคิดว่าเเกยุติธรรมกับเธอเหรอ
เเกเเก่กว่าเธอตั้งเยอะ เเละก็มีลูกชายต้องเลี้ยง
ใครจะเป็นคนรับผิดชอบ เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆเหรอ
พ่อขอร้อง เลื่อนไปอีกสักปี เเละก็ไปต่างประเทศ
มีภารกิจเพื่อสันติภาพที่รัสเซีย เพื่อลงนามในสนธิสัญญา
พ่อรู้ว่าเเกอยากไปทําภารกิจนี้
หลังจากปีนึง ถ้าเเกยังรักเธอ หรือยังข่มใจไม่อยู่ ค่อยเเต่งงานกับเธอ
นั่นเป็นคําขาดของพ่อในเรื่องนี้ มันเป็นคําขาดของพ่อ
เป็นไปได้มั้ยที่ฉัน นาตาชา จะเป็น ภรรยาของผู้ชายที่เเปลก ๆเเต่น่ารักคนนี้
คนที่เเม้เเต่พ่อฉันก็นับถือ
มันเป็นจริงได้หรือไม่ ที่ว่าจะล้อเล่นกับชีวิตไม่ได้อีกเเล้ว
ที่ว่าตอนนี้ฉันต้องรับผิดชอบทุกคําพูด เเละทุกการกระทําของฉัน
ผมรักคุณตั้งเเต่เห็นคุณครั้งเเรก
- คุณรักผมรึเปล่า - รักค่ะ รัก
มีอะไรเหรอ เป็นอะไรไป
ฉันมีความสุขมากเลยค่ะ
- เเม่คุณอธิบายให้คุณฟังรึยัง - ไม่มีอะไรต้องอธิบายหรอกค่ะ
เธอบอกคุณรึเปล่าว่าต้องรออีกปีนึง คุณอายุยังน้อย ผมอยากให้คุณเเน่ใจ
- ฉันเเน่ใจค่ะ - ปีนึงไม่นานเเละคุณก็จะเป็นอิสระ
ถ้าในปีนึงนั้น คุณพบว่าคุณไม่ได้รักผม...
อย่าพูดอะไรเเบบนั้นอีกนะคะ
- ปีนึงเหรอ ฉันจะไม่ได้เจอคุณเหรอ - ได้เจอสิ
- ผมต้องไปโปเเลนด์เเค่สองสามเดือน - ทําอะไรไม่ได้เลยเหรอคะ
มันเเย่มากเลย ฉันตายเเน่ถ้ารอตั้งปีนึง มันเป็นไปไม่ได้มัน...
ไม่ ฉันจะทําทุกอย่าง ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร
เรายังมีเวลาอีกทั้งชีวิต
ที่ทิลซิทในรัสเซีย วันที่ 13 มิ.ย. 1807
นโปเลียนพบกับ จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์เเห่งรัสเซีย
เพื่อหารือเกี่ยวกับสนธิสัญญาสันติภาพ
พวกเขาอดที่จะชอบฉันไม่ได้
ฉันยินดีที่จะทําทุกอย่างที่พวกเขาต้องการ
พร้อมที่จะรักเขา สำหรับการเป็นพ่อของเขา
- ฉันเเมรี่ บอลคอนสกี้ค่ะ - ยินดีครับ นี่ลูกสาวผม นาตาชา
- สบายดีเหรอคะ - สวัสดีค่ะ
ให้อภัยพ่อฉันด้วยนะคะ เขาไม่สบายก็เลยให้ฉันมาต้อนรับคุณ
นํ้าชามั้ยคะ
- ก็ดี... - ไม่ค่ะ ขอบคุณ
ไม่ครับ ขอบคุณ
คุณคงได้ข่าวจากอันเดรเเล้ว
ค่ะ
พ่อคะ
คุณคือเคาท์เตสรอสตอฟ
ผมไม่รู้ว่าคุณจะมาเยี่ยม
ต้องขอโทษที่เเต่งตัวเเบบนี้ ผมมาคุยกับเเมรี่น่ะ
ทําไมถึงไม่บอกพ่อล่ะ
ท่านเคาท์รอสตอฟ ผมได้ยิน เกี่ยวกับคุณเยอะเลย เยอะทีเดียว
พระเจ้าทรงเป็นพยาน ไม่มีใครบอกเลยว่าพวกเขามาที่นี่
บ้านนี้วุ่นวายสิ้นดี ใครจะไปใครจะมาก็ได้
คุณหาอะไรไม่เจอเลย เเม้เเต่หนังสือพิมพ์บนโต๊ะของผม
ผมต้องขอตัวด้วยนะ
ผมไม่ได้เตรียมตัวที่จะต้อนรับ
ยังไงผมก็ทนมอสโคว์ไม่ได้อยู่ดี
ผมคงไม่มาอยู่ที่นี่ เว้นเเต่ผม ไม่มีทางเลือก ผมจําใจต้องอยู่ที่นี่
เรากลับกันเลยดีกว่า องค์หญิง
เดี๋ยวค่ะ ฉันต้องคุยกับคุณ
นาตาชาที่รัก ฉันเเน่ใจว่าพี่ชายฉันพบความสุข
องค์หญิงคะ ฉันว่าไม่สะดวกหรอกค่ะ ที่จะคุยเรื่องนั้นกันตอนนี้
เยี่ยมเลยนะว่ามั้ย ไม่ดีใจเหรอที่มา เเทนที่จะนั่งเศร้าอยู่ที่บ้านทั้งคืน
จนกว่าอันเดรจะกลับมา ฉันไม่ดีใจอะไรทั้งนั้น
อีกเเค่สองสามอาทิตย์เอง
- เห็นผู้ชายคนสูง ๆที่อยู่ตรงนั้นมั้ย - เขาทําไมเหรอ
ตอนเราเดินผ่านมา ฉันได้ยินเขาพูดว่า "นั่นเคาท์เตสรอสตอฟ"
"คนที่จะเเต่งงานกับบอลคอนสกี้ ผู้ชายที่โชคดี"
- เขาพูดว่า "ผู้ชายที่โชคดี" เหรอ - "ผู้ชายที่โชคดี"
ฉันต้องเขียนไปบอกอันเดร เขาจะได้บอกพ่อเเย่ ๆของเขา
- เคาท์เตสเบซูคอฟมาถึงเเล้ว - เบซูคอฟเหรอ
เป็นคนนึงที่พ่อชอบมาก พ่อต้องไปทักเธอหน่อย
เคาท์เตสเบซูคอฟ ดีใจจริง ๆที่คุณกลับมามอสโคว์
เมืองไม่เหมือนเดิมเลยเวลาไม่มีคุณอยู่
ผมพาลูกสาวผมทั้ง 2 คนมาด้วย อย่างที่คุณเห็น
เอ้อ...
เป็นผู้หญิงที่สวยจริง ๆ
พ่อคงเข้าใจว่าทำไมผู้ชายถึงได้หลงรักเธอ
โดโลคอฟ เห็นผู้หญิงตรงที่นั่งบนโน้นมั้ย
เห็น เธอสวยมาก เเต่...
...สำหรับนายเหรอ ไม่ อะนาโทล เธอไม่ใช่เเบบที่นายชอบหรอก
องก์ต่อไป ฉันขอยืมตัวลูกสาวคุณ ไปนั่งกับฉันได้มั้ยคะ
เคาท์เตส เยี่ยมเลย นาตาชา มาเร็ว
- น่าตื่นเต้นนะ ว่ามั้ย -ใช่
ยินดีค่ะ คุณต้องไม่หมกเธอ ไว้ในชนบทอีกนะ
คุณกรุณามากเลย นาตาชา นั่งสิ
ตอนนี้เราฉีกเพื่อน ๆเราเป็นชิ้น ๆได้เลย
ไม่มีใครในโรงละครนี้ที่พูดถึงคนอื่น นอกจากคุณ เเละคู่รักของคุณ
- คุณรู้เรื่องนั้นด้วย - มันเป็นข่าวประจําฤดูกาลเลยละ
เจ้าชายอันเดร บอลคอนสกี้
ตอนนี้ผู้หญิงทุกคนที่นี่ต่างก็อิจฉาคุณ
ว่าไง อะนาโทล
ฉันขอเเนะนําให้รู้จักน้องชายฉันค่ะ นี่เคาท์เตส นาตาชา รอสตอฟ
เขาคือศูนย์เเฟชั่นในมอสโคว์
เขาดื่มมากไปเเละก็เล่นพนันมากไป
เขาคบคนที่ตลกที่สุดด้วย
ให้เขาเล่าให้ฟังสิว่า ฤดูกาลนี้มีอะไรให้ทําบ้าง
- เคาท์เตส - คุณไม่สนใจฉันเลยนะ
ฉันนึกว่าคุณตายไปเเล้วซะอีก
ตอนผมเจอคุณที่งานเต้นรำ เมื่อ 6 อาทิตย์กอน
ผมคิดว่า "ผู้หญิงอะไรสวยจริง ๆ" ผมคิดเเค่นั้น
เเต่คืนนี้...
- เเต่คุณก็รู้สึกถึงมันใช่มั้ย - ฉันรู้สึกเหรอ
ตอนเราสบตากัน อย่าทําสีหน้า รู้สึกผิดสิ มีอะไรต้องอายเหรอ
โอเปร่าสนุกมากเลย ว่ามั้ยคะ
อ๋อ สนุกเหรอ ผมไม่ได้สังเกตน่ะ
คืนนี้ผมไม่ได้มองบนเวทีเลย
ผมต้องเจอคุณอีก คุณต้องไปที่บ้านน้องสาวผมนะ
เร็ว ๆด้วย
ฉันคิดว่า...
เเม่ฉันอยู่ในชนบท ฉันอาจไปอยู่กับเธอค่ะ
เธอน่ารักมากเลย
ไปได้เเล้ว อะนาโทล
- เธอจะทําให้เราวอกเเวก - ก็ได้ไปก็ได้
คุณจะต้องไปนะ
ผมจะถือว่านี่เป็นคํามั่น
น้องชายฉันตลกมากเลย ว่ามั้ย
บราโว บราโว
เธอสวยมากเลย
ผมไม่คิดอย่างนั้น เวลาผมมองคุณ
นาตาชา ไปเร็ว
- สนุกรึเปล่าคะ - ค่ะ ขอบคุณมาก
คุณสวยเหลือเกิน
ตั้งเเต่ผมเห็นคุณ ผมไม่เคยหยุดชื่นชมคุณเลย
- หวังว่าคุณคงไม่คิดเล่น ๆกับเราเกินไปนะคะ -โธ่ เคาท์เตส...
ผมรักคุณมากเหลือเกิน
- พ่อคะ เราต้องไปเเล้ว - เราไปตอนนี้ไม่ได้
...เหมือนหัวใจดวงหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยอารมณ์
พระราชาทรงตื้นตัน จนนํ้าพระเนตรไหลอาบเเก้ม...
ขอเสื้อคลุมของฉันค่ะ
ฉันทําไม่ได้คุณก็รู้ว่าฉันทําไม่ได้
"นาตาชายอดรัก ชะตากรรมของผม ถูกกําหนดไว้ให้คุณรักหรือไม่ก็ต้องตาย"
"พ่อเเม่คุณจะไม่ยกคุณให้ผม ด้วยเหตุผลที่ผมจะบอกให้คุณรู้เท่านั้น"
"เเต่ถ้าคุณรักผม คุณเเค่พูดว่าตกลง"
"อะนาโทล"
เธอกลับมาเเล้ว
คํ่าคืนของเธอเป็นยังไงบ้าง สนุกรึเปล่า
สนุก ฉันเเก้ตัวเเทนเธอ
ฉันเป็นห่วงเธอ ปวดหัวเป็นยังไงบ้าง
- เธออ่านจดหมายนั่นเเล้ว -ใช่
ฉันดีใจจริง ๆ เพราะฉันปิดบังเธออีกไม่ได้เเล้ว
- "คุณรู้ว่าเรารักกัน" - เเต่อะนาโทล คูรากินเนี่ยนะ
- ฉันมีความสุขเหลือเกิน - เเล้วอันเดรล่ะ
- เธอไม่รู้ว่าความรักคืออะไร - เธอลืมอันเดรเเล้วเหรอ
เธอไม่เข้าใจ ฟังนะ
เธอรักผู้ชายคนนึง นานตั้งหลายเดือนเเล้วจู่ ๆ...ทําไม
เธอเจออะนาโทลเเค่ 3 ครั้ง
ฉันรู้สึกเหมือนไม่เคยรักใครมาก่อน ฉันรู้ว่ามันเข้าใจยาก
ฉันได้ยินมาว่ามันเกิดขึ้นเเบบนั้น
เพียงเเต่ตอนนี้ ฉันรู้สึกถึงความรักเเบบนั้น
ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นนายฉันเเละฉันก็เป็น ทาสของเขาเเละก็อดที่จะรักเขาไม่ได้
ใช่ ไม่ว่าเขาจะสั่งอะไร ฉันต้องทํา ฉันจะทํายังไงดี
ถ้าเขารักเธอ ทําไมเขาไม่มาขอพ่อเธอล่ะ
จะได้ถอนหมั้นนั่นซะ
- ทําไมต้องหลบ ๆซ่อน ๆเเบบนี้ - มันไม่สำคัญหรอก
ไม่ว่าเขาจะมีเหตุผลอะไร มันเป็นเหตุผลที่ดี
- ฉันไม่เจตนา ฉันรักเขา - ฉันจะไม่ปล่อยให้เป็นอย่างนั้น
ฉันจะบอก
เธอจะบอกใครไม่ได้นะ อย่าทรมานฉัน ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
เธอกําลังพูดอะไร คิดถึงพ่อเธอกับนิโคลัสบ้างสิ
ฉันไม่รักใครนอกจากเขา
ไปซะ ซอนย่า
ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ ไปให้พ้น
อะนาโทล นายตั้งใจจะพาเธอไปไหน
พวกเขาจะรู้เรื่องสาวโปเเลนด์คนที่นาย ต้องเเต่งงานด้วย มันหมายถึงคุกนะ
มันจะคุ้มค่ากัน ถ้าได้อยู่กับผู้หญิงคนนั้น อีกเดือนหรืออีกอาทิตย์นึง
บางอย่างในชีวิตเป็นไปไม่ได้ที่จะมีไม่ได้
- คนขับรถม้าที่คุณให้ไปตามครับ - ดื่ม คุณต้องขับไปไกล
- บอกมีเทรฟน่าให้หยิบเสื้อคลุมของฉันมา - สาวยิปซีอีกเเล้วเหรอ
- หนีตามกัน - ผมชอบ โรเเมนซ์น่าตื่นเต้น
มีพระรออยู่ อย่าให้ใครหยุดคุณได้
นั่นเเหละชายชาติทหาร
- เรียกฉันเหรอ - ทีนี้ดูนี่ ฟังนะ
เธอจะหนาวสั่น เธอจะลืมทุกอย่าง
ห่มตัวเธอไว้ไม่งั้นเธอจะ วิ่งกลับบ้านไปหยิบเสื้อขนสัตว์
พ่อตื่น เเม่ร้องลั่น ร้องไห้ด่า ท้าทาย
ทําให้สาว ๆอุ่นไว้เสมอ ไอ้น้อง
ดึงคอเสื้อขึ้น เเล้วก็อุ้ม
- เอาไป - เเต่เสื้อโค้ทของฉันนะ
- สักวันผมจะหาให้คุณใหม่ - เมื่อไหร่ล่ะ
เเก้ว
ทีนี้สหายเเละเพื่อนของฉัน
เราได้สนุกเเละฉลองกันเเล้ว ลาก่อน
- เเด่สุขภาพ - เเด่สุขภาพ
- น่าเศร้าจริง ๆ - เเน่นอน
- ฉันยังคงคิดว่านายไม่ควรทํามัน - ฉันก็เหมือนกัน
ซอนย่า ซอนย่า
ไม่ ฉันไม่เปิด เเละฉันก็ให้คนไปตามปิเเอร์เเล้ว
ฉันจะเกลียดเธอตลอดไป ที่ทําอย่างนี้เปิดประตู
ไม่ ฉันไม่เปิด
- คุณเป็นบ้าอะไร - พิ่สาวนายปิดเรื่องเงียบไม่เป็น
- อย่างเรื่องซุบซิบนินทา - อะไรนะ
ฉันรู้เรื่องเงินที่นายส่งไปโปเเลนด์ เเละก็ส่งไปทําไม
- มันไม่จริง - นายต้องไปจากมอสโคว์
อย่าบอกใคร
นอกจากความสนุกสนานของนาย ยังมีความสุขของคนอื่นอีก
ถ้านายจะทําลายชีวิตคนอื่น เพื่อความสนุกของนาย
ก็ไปสนุกกับผู้หญิงที่เลว ๆเเบบนาย
ในฐานะคนที่มีเกียรติ คุณจะพูดกับผมเเบบนั้นไม่ได้
- มันคือความพอใจที่นายต้องการใช่มั้ย -ใช่
งั้นฉันขอถอนคําพูด ฉันขอถอนคําพูด ฉันขอโทษนาย
ขับพาสุภาพบุรุษคนนี้ ไปยังที่ที่เขาอยากไป
เขาไปเเล้ว
เธออยู่ในห้องค่ะ
- คุณมาทําอะไรที่นี่ - ผมมาหยุดยั้งคุณ
- ไม่มีอะไรหยุดยั้งฉันได้หรอก - คุณตั้งใจจะบอกอันเดรว่ายังไง
- ฉันเขียนจดหมายบอกเขาทุกอย่างเเล้ว - เขาไม่ดีพอสำหรับคุณเหรอ
คุณยุ่งอยู่กับเซียนพนัน จอมดกหกเเละเสือผู้หญิงตัวฉกาจนะ
ฉันจะเเต่งงานกับเขา
ไม่ว่าเขาจะบอกอะไรคุณ เขาโกหก เขาเเต่งงานเเล้ว
ไม่จริง
มองผมสิ นาตาชา
ผมน่ะเหรอที่จงใจจะหลอกคุณ
- คนลือกันทั่วมอสโคว์ -ใครเป็นคนเริ่ม
เจ้าชายอันเดร ส่งจดหมายทั้งหมดของเธอคืนมา
- เเย่จัง เสียใจด้วยนะ - เธอป่วยหนักทีเดียว
ตอนเธอรู้ว่าคุณจะมา เธอดื้อดึงที่จะลุกขึ้น เธอรอคุณอยู่
อย่าบอกเธอทุกอย่างนะ คนที่ด่าว่าเธอน่ะ ไม่มีหัวใจ ต้องสงสารเธอมากกว่า
ได้ข่าวว่าตอนนี้เขาอยู่ในมอสโคว์
ขอร้องเขา...
- ขอให้เขายกโทษให้ฉัน - ผมจะบอกเขา เเต่...
ฉันรู้ว่าเรื่องนั้นคงไม่มีทาง
ทุกอย่างมันจบลงเเล้ว
ฉันเพียงเเต่ทุกข์ทรมาน เพราะฉันทําผิดกับเขา
บอกเขา...
บอกเขาด้วยว่าฉันขอให้เขาให้อภัย... ให้อภัยฉันสำหรับทุกอย่าง
ผมจะบอกเขาทุกอย่าง
เเต่จําไว้ว่าผมคือเพื่อนคุณ
ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือ หรือเปิดใจพูดกับใครสักคน
ไม่ใช่ตอนนี้เเต่เมื่อคุณสบายใจกว่านี้ ขอให้คิดถึงผม
- ผมจะดีใจมากถ้าผมช่วยอะไรได้ - ฉันไม่คุ้มค่ากับมันหรอกค่ะ
ไม่ คุณมีทั้งชีวิตรออยู่ข้างหน้า
อยู่ข้างหน้าฉันเหรอ ไม่ ทุกอย่างมันจบสิ้นเเล้ว
ไร้สาระ นาตาชา ฟังผมนะ
ถ้าผมไม่ใช่ตัวผม เเต่เป็นผู้ชาย ที่ฉลาดที่สุด หล่อที่สุดในโลก
เเละถ้าผมเป็นอิสระ
ผมคงไม่ลังเลใจเลยสักนิด ที่จะคุกเข่า ขอคุณเเต่งงานเเละความรักของคุณ
- มันไม่หนาวเลย มิชก้า - มันต้องตํ่ากว่าศูนย์เเน่ ๆ
- เยี่ยมเลย - ไปไหนครับ
ไปไหนเหรอ ผมก็ไม่รู้มิชก้า
- คุณกําลังมองดาวหางเหรอครับ -ใช่
ว่ากันว่ามันหมายถึง สงครามกับความอดอยาก
- ศัตรูทุกรูปเเบบ - ไร้สาระ ชีวิตเป็นสิ่งสวยงาม ไปเร็ว
- ไปไหนครับ คลับเหรอ - ไม่
- บ้านเหรอ - ไม่ ไปเถอะน่า มิชก้า
"ถ้าพระองค์ประสงค์ที่จะ เลี่ยงการนองเลือดของประชาชน"
"เเละยอมถอนทหารของพระองค์"
"กระผมจะลืมสิ่งที่เกิดขึ้น เเละจะทําการตกลงด้วย"
"มิฉะนั้น กระผมจําใจ ต้องเริ่มการโจมตีตอบโต้'
"ที่กระผมไม่ต้องการให้มันเกิดขึ้น"
"การตัดสินใจว่าจะช่วยมนุษยชาติให้พ้นจาก ความหายนะของสงครามหรือไม่นั้น"
"อยู่ในกํามือของพระองค์"
"กระผม...อเล็กซานเดอร์"
จดหมายฉบับนี้สุภาพมาก คารมคมคายมากทีเดียว
เเละก็เต็มไปด้วยการเเสดงถึงการอุทิศ ที่สมานฉันท์จากพระเจ้าซาร์ของคุณ
ให้ความรู้สึก ซึ่งคุณมั่นใจได้ ผมรู้สึกอย่างนั้นเช่นกัน
- ยังไงก็ตาม ผู้พัน... - บอลคอนสกี้
...บอลคอนสกี้ จดหมายฉบับนี้เเสดงถึงอะไร
ในฐานะผู้ส่งสาสน์ ผมไม่มีหน้าที่ เเสดงความต้องการของพระเจ้าซาร์
พูดมาเถอะ สหายรัก คุณต้องมีความคิดเห็นเเน่ ๆ อะไร...
ที่ไหน เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน คุณหน้าตาคุ้น ๆ
ในสนามรบที่ออสเทอร์ลิทซ์ครับท่าน
ออสเทอร์ลิทซ์...ออสเทอร์ลิทซ์...
ใช่ ผมจําได้เเล้ว
- คุณนอนถือธงไว้ในมือ -ใช่ครับท่าน
ผมคิดว่าคุณตายเเล้ว
คุณมาอยู่ตรงนี้อีกเเล้ว ผมดีใจที่ได้เจอคุณ
ทีนี้ผู้พัน จดหมายฉบับนี้ คุณคิดว่ามันเเสดงถึงอะไร
มันเเสดงถึงความปรารถนาที่จริงใจของ พระเจ้าซาร์ที่จะหลีกเลี่ยงสงคราม
เเละเพื่อป้องกันการนองเลือดของ ทั้งทหารรัสเซียเเละทหารฝรั่งเศสครับ
จุดมุ่งหมายน่ายกย่อง เเละก็เป็นจุดมุ่งหมายที่ผมพิชิตไปเเล้ว
ยังไงก็ตาม คุณว่าในจดหมายฉบับนี้มีอะไรอีก
ในเมื่อท่านบังคับผม เพื่อความคิดเห็นส่วนตัว
ผมใคร่ขอพูดว่า
มันคือการขอให้ท่านถอนทหารของท่าน ออกไปจากประเทศของเรา
ความคิดเห็นส่วนตัว พระเจ้าซาร์บอก ผู้ส่งสาสน์ของเขาให้เขียนมันอย่างนั้น
คุณพูดว่าถอนทหารใช่มั้ย พูดว่าล่าถอยสิ
ผมเป็นทหารเเละผมก็ใช้คําพูดของทหาร ผมไม่ใช่ไอ้งั่ง
ผมถูกขอให้เอาหัวไว้ในปวง ขณะที่ศัตรูของผมรวมหัวกันต่อต้านผม
ท่านครับ มันไม่ใช่ความเห็นของผมตอนที่ ผมพูดว่าพระเจ้าซาร์ไม่ใช่ศัตรูของท่าน
เเละเขาไม่ได้กําลังรวมหัวต่อต้านท่าน
ถ้าท่านอ่านจดหมายอย่างละเอียด...
ผมจะอ่านจดหมายให้ละเอียดขึ้น
เเละส่งจดหมายตอบพระเจ้าซาร์
ราตรีสวัสดิ์ผู้พัน
คุณสุภาพบุรุษพรุ่งนี้เช้าตรู่ เราจะข้ามนีเเมนไปยังรัสเซีย
เราจะเจรจาสันติภาพ...ในมอสโคว์
เเละในวันที่ 12 มิถุนายน 1812
นโปเลียนโบนาพาร์ท ก็นําทหาร 200,000 คน
ข้ามเเม่นํ้านีเเมนเข้าสู่รัสเซีย
เพื่อต่อต้านการรุกราน บ้านเกิดของพวกเขา
ทหารรัสเซียต้อนรับทหารฝรั่งเศส ด้วยคลังสินค้าที่ถูกทําลาย
ที่ดินกว้างใหญ่รกร้างว่างเปล่า
ปล้นสะดม จุดไฟเผา
พอนโปเลียนมาถึง พวกชาวบ้านก็ขนข้าวหนีกันไปหมด
อะไรที่พวกเขาเอาไปไม่ได้ก็เผาทิ้งหมด
ถ้าเราไม่หยุดยั้งมันตรงไหนสักเเห่ง มันจะเป็นทะเลทราย ที่ดินที่ไหม้เกรียม
เราต้องต่อสู้กองทัพต้องการมัน พระเจ้าซาร์ต้องการมัน
เเละประชาชนต้องการมัน
กองทัพต้องการอะไร ถูกทําลายรึ
เพราะนั่นคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้าเราต่อสู้ตอนนี้
พระเจ้าซาร์อยากถูกทําให้ต้องคุกเข่างั้นรึ
เพราะนั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้น ถ้าเราต่อสู้ตอนนี้
ประชาชนต้องการอะไร เป็นไพร่ฟ้าของนโปเลียนรึ
เพราะนั่นจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น ถ้าเราต่อสู้ตอนนี้
คุณสุภาพบุรุษ ผมถูกมอบหน้าที่ให้บัญชาการ
เพื่อมอบสิ่งที่กองทัพ พระเจ้าซาร์เเละประชาชนต้องการ
เเละสิ่งที่พวกเขาต้องการก็คือขับไล่ พวกฝรั่งเศสออกไปจากดินเเดนของรัสเซีย
นั่นคือสิ่งที่ผมตั้งใจจะทําเมื่อผมทําได้
- เเต่การปล้นสะดมเเละการจุดไฟเผา... - ปล่อยให้มันเกิดขึ้น
ปล่อยให้มันเพิ่มมากขึ้น
- พวกเขาก็จะมาถึงหน้าประตูของเรา - เราจะหยุดเขา
- พวกเขาจะเรียกทหารมาเพิ่ม - คูทูซอฟกลัว
- เขามันโง่เง่าสิ้นดี - จักรพรรดิเป็นอะไรไป
เราจะทําให้ยุโรปเห็นว่า รัสเซียลุกขึ้นป้องกัน...
"พระผู้เป็นเจ้า ขอจงสดับตรับฟัง เมื่อเราสวดมนต์ต่อท่าน"
"โปรดผนึกกําลังของพระองค์ กับผู้ปกครองที่ดีงามที่สุดของเรา"
"จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์พาฟโลวิช"
"เเละขอให้เขามีชัยเหนือศัตรู ดั่งเช่นที่พระองค์ประทานชัยชนะเเก่โมเสส"
"กีเดียนมีชัยต่อมีเดียน เดวิดมีชัยต่อโกไลเเอธ"
"บดขยี้ศัตรูของเรา เเละทําลายพวกเขาลงได้อย่างรวดเร็ว"
"อยู่ใต้เท้าของบริวารผู้สัตย์ซื่อของพระองค์"
"รักษากองทัพของเราไว้ประทานคันศร เเก่ผู้ติดอาวุธในนามของพระองค์"
"เเละประทานพลกําลังให้พวกเขาต่อสู้'
"หยิบหอกเเละโล่เเล้วลุกขึ้นมาช่วยเรา"
"ทําลายผู้ที่ทําสิ่งชั่วร้ายต่อเรา"
"ขอให้พวกเขาเป็นเฉกเช่นผงธุลีในสายลม อยู่เบื้องหน้านักรบของท่าน"
"ขอให้เทวดาของพระองค์จงทําลายพวกเขา เเละทําให้พวกเขาล่องลอยไป"
"เเล้วให้พวกเขา ตกลงเเทบเท้าบริวารของท่าน"
"เเละให้กองทัพของเรา สยบพวกเขาไว้เช่นนั้น"
ผมมาบอกลา ผมจะไปมอสโคว์วันนี้
- คุณจะไปไหนคะ - ไปอยู่กับกองทัพ ต่อสู้กับนโปเลียน
ในที่สุดคุณก็จะไปเป็นทหารเหรอ
ไม่รู้สิครับ...
ผมต้องได้เห็นว่ามันเป็นยังไง มันมีความหมายยังไงสำหรับผม
เจ้าชายอันเดรบัญชาการกองพล ผมจะไปหาเขาเเละก็อยู่กับเขา
- คุณตัดสินใจทําเรื่องนี้เมื่อไหร่ - นานเเล้วครับ
- เเม้เเต่คุณเหรอ ปิเเอร์ - คุณจะอยู่กินอาหารเย็นใช่มั้ยคะ
- อยู่กินด้วยกันนะ - เเค่มาบอกลาน่ะครับ
ดีมาก ไปเร็ว
- เพื่อน ๆผมที่โรงรียนไปกันตั้งเยอะ - ไร้สาระ
ลูกต้องเรียนหนังสือ
- ผู้ชายทุกคนเป็นที่ต้องการนะครับ - ผู้ชายทุกคนเเต่ไม่ใช่เด็กทุกคน
ผมเรียนไม่ได้หรอกในเมื่อ บ้านเกิดเมืองนอนของผมตกอยู่ในอันตราย
เงียบเถอะน่า
- คุณได้ข่าวจากอันเดรเเล้ว -ใช่ จดหมายฉบับเดียว
เขา...
เขาเป็นยังไงบ้างคะ
ก็สบายดี เเต่เศร้าใจ พ่อเขาตายเเล้ว
ฉันรู้ค่ะ ถึงพ่อเขาจะไม่เป็นมิตรกับฉัน ฉันก็สวดมนต์ให้เขา
เขาเป็นคนเเรกในโลกที่รังเกียจฉัน
คุณเป็นผู้ใหญ่อย่างเเท้จริง เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้นกับคุณ
อันเดรพูดอะไรถึงฉัน ในจดหมายบ้างรึเปล่า
ไม่เลย นาตาชา
คุณว่าเขาจะให้อภัยฉันรึเปล่าคะ
เขาไม่มีอะไรต้องให้อภัย
- คุณต้องสัญญากับฉันอย่างนึง - ได้
อย่าให้อะไรเกิดขึ้นกับคุณ
ถ้ามันเกิดขึ้น ฉันคง...
ได้ยินรึเปล่า ปิเเอร์
ครับ ผมได้ยินคุณ
ผมสัญญา
- เเละก็ปิเเอร์... - ครับ
ถ้าคุณเจออันเดร บอกเขาด้วย...
บอกเขาด้วยว่า ฉันสวดมนต์ให้กับวิญญาณของพ่อเขา
พ่อบอกได้มั้ยว่า ผมจะหาผู้พันบอลคอนสกี้ได้ที่ไหน
สุภาพบุรุษคนนี้ถามหาท่านครับ
ปิเเอร์
อันเดร
-ในที่สุด - คุณมาทําอะไรที่นี่
มันยังคงพูดยากอยู่ ผมมาดูสงครามน่ะ
ทําไม
อธิบายยาก อันเดร มันเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญมาก
ชีวิตเราจะเปลี่ยนไป เพราะสิ่งที่จะเกิดขึ้นที่นี่พรุ่งนี้
- เสียใจด้วยกับการตายของพ่อคุณ - เขาเเก่เเล้ว
เขาทนอยู่ไม่ได้เมื่อคิดว่าต้องถูกขับไล่
คนในมอสโคว์คิดยังไงกับมัน
เเมรี่ไปอยู่ที่บ้านป้าคุณ
นิโคลัส รอสตอฟ ช่วยเธอออกมาได้ทันเวลาพอดี
อะนาโทล คูรากินไม่ได้ให้เกียรติ เคาท์เตสรอสตอฟด้วยมือของเขา
เขาทําไม่ได้เขาเเต่งงานเเล้ว
ทุกอย่างมันนานมาเเล้ว เธอมีเวลาลืมความผิดหวังของเธอ
- จําเรื่องที่เราเคยคุยกัน... - จําได้
ผมพูดว่าผู้หญิงที่ตกตํ่าควรได้รับ การให้อภัย เเต่ผมให้อภัยเธอไม่ได้
เเต่คุณเทียบนาตาชา กับผู้หญิงที่ตกตํ่าไม่ได้
ผมฝันได้โรเเมนติกจริง ๆ
คุณหมายถึงขอเธอเเต่งงานอีกครั้งเหรอ ใช่ นั่นคงเป็นสิ่งที่ดีมากทีเดียว
เเต่...
ขอโทษ
คุณสบายดีเหรอ ดูคุณเเปลก ๆ ไม่สบายใจเลย
คืนก่อนจะมีการสู้รบ ผู้ชายมักจะไม่สบายใจกันทั้งนั้น
มันมากกว่านั้นน่ะ
ก็อาจจะใช่
ผมเคยสู้รบมาหลายครั้ง เเต่นี่เป็น ครั้งเเรกที่ผมรู้สึกว่าผมจะตายพรุ่งนี้
- ไร้สาระน่า ทําไม - ผมรู้สึกได้เลยน่ะ
ทําไมคุณถึงได้มาที่นี่ ปิเเอร์ในเมื่อคุณ เกลียดความรุนเเรงเเละก็สงคราม
ผมก็ไม่รู้
เพราะผมคิดได้ว่าคุณเกลียดบางสิ่ง ที่คุณไม่เคยรู้หรือไม่เข้าใจไม่ได้
การสู้รบจะเป็นยังไง คนพูดว่าเราอยู่ในตําเเหน่งที่ดี
ความสำเร็จไม่ได้ขึ้นอยู่กับตําเเหน่ง คําสั่ง เเผนการหรือจํานวนทหาร
การสู้รบชนะโดยคนที่มุ่งมั่นที่จะชนะมัน
ถึงเเม้คนที่กองบัญชาการ จะถือว่าสงครามคือเกม
สงครามคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิต เเละผมก็ไม่เคยจับใครเป็นเชลย
พวกฝรั่งเศสคือศัตรูของผม พวกเขาทําลายบ้านของผม
ทําให้พ่อผมต้องตาย ขับไล่พี่สาวของผมเเละลูกของผม
ตอนนี้พวกเขาหวังจะทําลายมอสโคว์ การจับเชลยคือการเล่นในสงคราม
ไม่มีการจับใครเป็นเชลย ฆ่าเเละถูกฆ่าเท่านั้น
เมื่อไม่มีการเล่นในสงคราม เราจะต่อสู้ เเค่เมื่อมันมีเเต่ความตาย อย่างตอนนี้
ขอโทษนะ ทําไมผมต้องให้คุณ หนักใจกับทุกอย่างนี่ด้วย
ถ้าคืนพรุ่งนี้เราสองคนยังมีชีวิตอยู่ เราจะดื่มเหล้าเเละหัวเราะกัน
ขอโทษนะ คุณง่วงนอนเเล้ว ผมก็ได้เวลานอนเเล้วเหมือนกัน
ผมอยากอยู่ที่นี่
ไปซะ ไป ตอนนี้ผมไม่มีเวลาให้คุณ
เพื่อนของผมตอนนี้ คือทหารที่จะต่อสู้เคียงข้างผมพรุ่งนี้
ลาก่อน
ไม่ว่าเราจะได้เจอกันอีกหรือไม่
จดคําประกาศไปเเจ้งให้ทหารทุกคนรู้
ทหารทั้งหลาย นี่คือการสู้รบที่พวกท่านปรารถนา
ชัยชนะขึ้นอยู่กับท่าน มันจะให้สิ่งที่เราทุกคนต้องการ
เเละได้กลับสู่ประเทศของเราโดยเร็ว
สู้รบอย่างที่ท่านสู้รบที่ออสเทอร์ลิทซ์ ฟรีดเเลนด์, วีเท็บสค์, สโมเลนสค์
ให้ลูกหลานได้พูดถึงท่านเเต่ละคน ด้วยความภาคภูมิใจ
"เขาเคยรบในสงครามยิ่งใหญ่ ก่อนมอสโคว์"
- ปารีสว่ายังไง - คนทั้งปารีสเสียใจที่ฝ่าบาทไม่อยู่ครับ
ผมก็ว่าพวกเขาต้องเสียใจ อะไรอยู่ในนั้น
- ของเเปลกใจครับ - นั่นอะไร
ของขวัญจากจักรพรรดินีสำหรับฝ่าบาท
ลูกชายของผม
กษัตริย์เเห่งโรม
น่าชื่นชมมาก
เอาเขาไปที่อื่น เดอ บิวเซท์
มันยังเร็วเกินไป สำหรับพวกเขาที่จะเห็นสนามรบ
ตามผมมา เดอ บิวเซท์
คุณต้องไม่ไปไหนนะ อยู่ก่อน เเล้วเราจะมีข่าวให้คุณไปบอกปารีส
ยิง
บนนั้นลมเเรงมากเลย ว่ามั้ย เเต่มันทําด้วยเหล็กน่ะ
ลงมาไม่งั้นคราวหน้า มันจะไม่ใช่หมวกที่ถูกยิงกระจุย
- ขอโทษที ผมไม่รู้ - เบอร์3 คุณช้าไป
เตรียม ยิง
คุณยืนอยู่ตรงนี้ไม่ได้เกะกะเรา
ผมจะพยายามไม่เกะกะทุกคน
เล็งเป้าหมายไว้คุณยิงตํ่าไป เบอร์5ใส่กระสุนเร็ว ๆหน่อย
- คุณไม่กลัวเหรอ - คุณกลัวเหรอ
มันไม่มีปราณีหรอก เมื่อมันลอยมาที่เรา สวรรค์เท่านั้นที่ช่วยเราได้
เตรียม ยิง
- เช้านี้สนุกมั้ย - ครับ เป็นเช้าน่าสนใจ
น่าสนใจเหรอ ได้ยินมั้ย เพื่อน น่าสนใจ
- ลอยมาเเล้ว - ไม่ใช่ทางนี้ไปที่ทหารราบ
เจอเพื่อนเเล้วเหรอ รู้จักเขาดีรึเปล่า
เลยต้นไม้ไป ทหารราบฝรั่งเศสกําลังเดินเเถวเข้ามา
- หยุดยิง - หยุดยิง
ลดศูนย์เล็งเเละรอคําสั่งยิง
ยิง
ฝ่าบาท กองพลทหารราบของเรา กําลังถอยกลับมา
ทหารม้าควรไปก่อนเเละเคลียร์เส้นทาง ส่งพวกเขาไปเดี๋ยวนี้
- เหลือกระสุนปืนใหญ่อีกเเค่ 4 ลูกครับ - ไปเอามาอีก
ผมจะไปด้วย
นํ้า
พาผมไปที่เเผนกทําเเผล ช่วยผมหน่อย
หมอครับ เขาต้องการความช่วยเหลือ
- คุณอุ้มเขามาไกลเเค่ไหน - ผมก็ไม่รู้
คุณไม่น่าอุ้มมาให้เมื่อยเปล่าเลย เขาตายเเล้ว
บัดซบ นโปเลียน
ขอให้เเกตกนรก
เรายืนหยัดบนผืนเเผ่นดินของเรา
เรารับสิ่งเลวร้ายที่สุดที่นโปเลียนมอบให้
เราต้องโจมตีพรุ่งนี้เห็นด้วยมั้ยครับ
ครับ ผมเห็นด้วย ตามทฤษฎีนะ
ตามกฎทุกอย่าง ที่เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับสงคราม
เราต้องโจมตีพรุ่งนี้เช้า เเต่เราโจมตีไม่ได้
- เราเหนื่อยล้าเกินไปที่จะโจมตี - เเต่ถ้าเราถอย...
เราให้ผืนเเผ่นดินเเก่ข้าศึก เเต่เขาต้องเสียมากเกินไปเพื่อมัน
เขาจะเลือดออกจนตายจากชัยชนะครั้งนี้
เเต่เรายืนอยู่ต่อหน้ามอสโคว์ไม่ได้
ใช่ ท่านนายพล คุณพูดถูก
ท่านตั้งใจจะละทิ้งเมืองหลวง ที่เก่าเเก่เเละศักดิ์สิทธิ์ของรัสเซียรึ
เมืองหลวงที่เก่าเเก่ เเละศักดิ์สิทธิ์ของรัสเซีย
ผมจะบอกให้นะ คําถามนั้นไม่มีความหมายสำหรับรัสเซีย
จะถามคําถามเเบบนั้นไม่ได้ มันไร้เหตุผล
คําถามที่ผมขอให้คุณหารือ คือคําถามเกี่ยวกับการทหาร
คําถามก็คือการรักษารัสเซียไว้
เราจะยอมเสียมอสโคว์หรือยอมรับ การสู้รบเเละเสียทั้งกองทัพเเละมอสโคว์ไป
ผมเข้าใจว่าผมคือคนที่ต้อง รับผิดชอบสิ่งที่สูญเสียไป
ผมเข้าใจความคิดเห็นของคุณ พวกคุณบางคนจะไม่เห็นด้วยกับผม
เเต่ผม ด้วยอํานาจที่ กษัตริย์เเละประเทศของผมมอบให้...
...ขอสั่งให้ถอยทัพ
เร็ว ๆสิ เดี๋ยวพวกฝรั่งเศส ก็มาถึงก่อนที่เราจะไปหรอก
เอาล่ะ เร็วเข้า ยก
เอาพวกเเก้วไว้ในรถม้าด้านหน้า...
เเละก็หนังสือ... เอาวางไว้ในรถม้าด้านล่าง
เอานี่ไป เเละก็นี่ เเล้วก็ถุงมือพวกนี้ ฉันไม่มีทางได้ใส่มันอีกเเน่
ขอบคุณค่ะ
พวกเขาบาดเจ็บจากโบโรดีโน่
วีร่า เร็วเข้า
วีร่า มาเร็ว
เอานํ้ามาให้หน่อย
- พ่อเห็นทหารบาดเจ็บรึเปล่า - เห็นเเล้ว พ่อบอกให้พวกเขาอยู่ที่นี่ได้
มีใครบาดเจ็บสาหัสมั้ยคะ
ปางตายเลยเลย มันปาฏิหาริย์จริง ๆ ที่ท่านอยู่ได้นานขนาดนี้
- ท่านเหรอ - ผู้พันของเราครับ
คุณซอนย่า
อย่าบอกเรื่องนี้ห้ใครรู้นะ อย่าเพิ่ง สัญญาสิ
ป้าคะ เจ้าชายอันเดรมาค่ะ อยู่กับพวกทหารบาดเจ็บ
- อันเดรเหรอ - เขาหมดสติ บาดเจ็บสาหัส
- นาตาชาล่ะ - เธอยังไม่รู้ค่ะ
- เธอจะรู้ไม่ได้ - เขากําลังจะตายค่ะ
นาตาชาจะรู้ไม่ได้
เอาละ เอารถม้าพวกนั้น ออกไปได้เเล้ว เลี้ยวมันออกไป
มีทหารบาดเจ็บอีกคันรถตรงนั้น
หลังจากที่เราไปเเล้วทหารบาดเจ็บอยู่ที่นี่ จะยังไงต่อคะ
ผมก็ไม่รู้ครับ ผมได้รับคําสั่ง ให้กลับไปรับทหารบาดเจ็บมาอีก
พวกเขาจะถูกทิ้งไว้ที่นี่ให้ถูกจับ เป็นเชลย ถูกปล่อยให้ตายเหรอคะ
- นั่นไม่ใช่หน้าที่ของเราครับ - ยกเก้าอี้พวกนั้นลงมา
พอเเล้ว วางลง
เราทําอย่างนี้ไม่ได้
- เก้าอี้ยาว... - คน 3 คนจะกลายเป็นเชลยนะคะ
คน 3 คนอะไร
เเน่นอน ถ้าเราทิ้งเก้าอี้ยาวไว้ จะเกิดอะไรขึ้นกับเเม่ของลูกล่ะ
- หนูจะพูดกับเเม่เองค่ะ - กลับเข้าไป
คุณ 3 คนนั่งรถม้าไปกับเราได้ค่ะ
- ทหารของคุณจะอยู่บ้านของผมได้ - ท่านเคาท์กรุณาช่วยหน่อยครับ
- มีรถม้าสำหรับทหารคนนี้มั้ย - มีสิครับ
เร็วเข้า เร็วค่ะ
- ทหารพวกนั้น พ่อคะ - พ่อรู้มันน่าเศร้าจริง ๆ
- เเต่ก็เถอะ ในสงคราม... - เราต้องพาพวกเขาไปกับเรา
เราจะยกของทุกอย่างลงเเละก็พา ทหารทุกคนที่เดินทางไหวไปกับเรา
ใช่เเล้ว ลูกพูดถูก
ยกของพวกนั้นกลับไป วางนั่นลง
ยกของลงจากรถม้า ทําตามที่ผมสั่ง
- บอกทหารของคุณว่ามีที่ว่างสำหรับทุกคน - ขอบคุณครับ
ยกของพวกนั้นลง
ยกนี่ลง ยกลงให้หมด ยกของลงจากรถม้า
ยกของลงจากรถม้าให้หมด ยกนั่นลง
ยกของพวกนั้นลงให้หมด
ยกโต๊ะนั่นลง เราไม่ต้องการมัน
ยกของลงจากรถม้าให้หมด ยกนี่ลงให้หมด มาช่วยกัน
อิลย่า นี่มันอะไรกัน พวกเขากําลังยกของทุกอย่างลง
- จะได้มีที่ว่างสำหรับทหารบาดเจ็บน่ะ - เเต่พวกนี้มันของของเรานะ
สิ่งของ สิ่งของซื้อใหม่ได้ คิดสิว่าการถูกทิ้งหมายถึงอะไร
มันไม่ยุติธรรม รัฐบาลควรดูเเลทหารบาดเจ็บ
เเม่ค่ะ เเม่จะคัดค้านไม่ได้นะ ดูพวกเขาสิ
เเม่จะทิ้งพวกเขา เเละเก็บเฟอร์นิเจอร์ไว้เหรอคะ เเม่คะ
สมมติถ้าคนหนึ่งในนั้นเป็นนิโคลัส หรือเพ็ทย่าล่ะ
นิโคลัสเหรอ เพ็ทย่าเหรอ
ใช่ ลูกพูดถูก ขอโทษค่ะ อิลย่า
ลูกไก่สอนเเม่ไก่
อีก 10 นาที อีก 10 นาทีเราจะออกเดินทาง
- ฉันพร้อมเเล้วค่ะ อิลย่า - มาเร็ว สาว ๆ ขึ้นไปเลย
-ในนามของพระเจ้า ไปได้ -ในนามของพระเจ้า ไปได้
มอสโคว์ที่รัก ทุกคนกําลังไปจากเจ้า
- ดูสิ ตรงมุมถนนโน่น - นั่นใครน่ะ
ปิเเอร์ทางนี้ปิเเอร์
ทางนี้ปิเเอร์
คุณปลอดภัย คุณสัญญาว่า คุณจะกลับมาเเละคุณก็กลับมา
คุณต้องไม่อยู่ที่นี่นะ ไปกับเราเถอะ
- ได้เห็นการสู้รบรึเปล่า ปิเเอร์ - เห็นสิ ฉันได้เห็นเยอะเกินไปด้วย
- ไปกับเราเถอะ - ผมต้องอยู่ในเมือง ผมมี...
- หยุดรถม้า - ...บางอย่างที่ต้องทํา
ปิเเอร์
ไปเลย
นึกถึงผมนะ นึกถึงผมบ้างนะ
ทําไมเขาถึงไม่ไปกับเรา
หนูไม่เข้าใจเลย
- นาตาชา... - ซอนย่า
เธอร้องไห้เพราะปิเเอร์เหรอ
เพราะเรากําลังจะไปเหรอ ถ้างั้นอะไร
- หนูต้องบอกเธอ - อย่านะ
มีบางคนที่เรารู้จักอยู่ในหมู่ทหารบาดเจ็บ
อันเดรเหรอ
ตอนนี้เขากําลังเดินทางไปกับเรา
เขาบาดเจ็บสาหัสมั้ย ทําไมเธอถึงไม่บอกฉัน
ฉันไม่รู้จะบอกเธอยังไง
เขาสั่งเธอไม่ให้บอกฉัน
เปล่า เขาหลับหรือหมดสติอยู่ก็ไม่รู้ เขาไม่พูดอะไรเลย
เขาไม่พูดอะไรเลยเหรอ
มอสโคว์
เมืองเอเซียที่มีโบสถ์นับไม่ถ้วน
เยอะมากทีเดียว
มอสโคว์ศักดิ์สิทธิ์อยู่เเทบเท้าของผม
ในที่สุด
บนอนุสาวรีย์เก่าเเก่ ของความป่าเถื่อนเเละเผด็จการ
ผมจะจารึกคําที่ยิ่งใหญ่ของความยุติธรรม
เเละความเมตตา ความเมตตา
ช่างเป็นการปกครองที่ยอดเยี่ยมของ จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์เสียจริง ๆ
ทีนี้ผมพร้อมจะรับมอบเมืองเเล้ว ณ บัดนี้
คณะผู้เเทนอยู่ไหน
ไม่มีใครเลย ฝ่าบาท
เมืองว่างเปล่า ครึ่งหนึ่งไฟลุกไหม้
ไม่มีรัฐบาล
ไม่มีใครยอมเเพ้ท่าน
เป็นไปไม่ได้
เป็นไปไม่ได้เเละก็ไร้สาระ
จะต้องมีการยอมเเพ้สิ
นี่มันหยามกันชัด ๆ
พวกเขาจะต้องชดใช้ในเรื่องนี้
เส้นขอบฟ้า ดูสิ หมู่บ้านกําลังถูกไฟไหม้
- อาจเป็นมีทิชชี่ - มันไกลกว่านั้น
- มอสโคว์ถูกไฟไหม้ - ลมเเรงเเละอากาศเเห้งมากทีเดียว
มอสโคว์พระเจ้าทรงเมตตา
มอสโคว์จริง ๆด้วย มอสโคว์ที่น่าสงสาร
นาตาชา, ซอนย่า มาดูสิ มอสโคว์กําลังถูกไฟไหม้
มอสโคว์เหรอ โธ่ไม่นะ
น่ากลัวจริง ๆ
- นาตาชา - ไปนอนต่อเถอะ
- ผมต้องคุยกับพ่อ - อีกเเล้วเหรอ
- กลับไปนอนได้เเล้ว - อนุญาตให้ผมไปเป็นทหารเถอะ
ลูกรู้คําตอบเเล้ว ไม่ได้
ผมต้องไปยังที่ที่ผม ทําได้ดีที่สุดเพื่อประเทศของผม
หน้าที่ของลูกตอนนี้ไม่ใช่อย่างที่ลูกคิด หน้าที่ของลูกคืออยู่กับเรา
ผมขอโทษครับ พ่อ ผมตัดสินใจเเล้ว
นาตาชาดูสิ ทั้งเมืองถูกไฟเผา เธอมองออกไปทางหน้าต่างก็เห็น
- เธอไม่ได้ดูมันด้วยซํ้า - ดูเเล้ว จริง ๆฉันดูเเล้ว
นอนต่อเถอะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
ลูกด้วย นาตาชา นอนซะ
- พวกฝรั่งเศสเผาเมืองหรือเราเผามันเอง -ใครจะไปรู้
พวกนายทหารของคุณ พวกเขาอยู่ไหนคะ
นายทหารเหรอครับ
ผมก็ไม่รู้อยู่เเถว ๆโน้นเเหละครับ
ยกโทษให้ฉันนะ ยกโทษให้ฉันด้วย
ผมรักคุณ
ยกโทษให้ฉันนะ
ยกโทษอะไร
สำหรับทุกอย่างที่ฉันทําลงไป
ผมรักคุณมากขึ้น มากกว่าเมื่อก่อน
- ดับไฟพวกนี้ซะ เดี๋ยวนี้ - ครับ ฝ่าบาท
ปล่อยฉันนะ เอามือ ออกไบให้พ้น
ไม่
ปล่อย
- เขาโผล่มาจากไหน - ไม่รู้เหมือนกัน
เตรียม
เล็ง
ยิง
ตัดเชือกพวกเขา
- 2 คนต่อไป เร็ว - ไม่นะ อย่า ช่วยด้วย ได้โปรด
ได้โปรด อย่าให้พวกเขาฆ่าผม อย่า
อย่า อย่า
ได้โปรดเถอะ อย่า
อย่า
อย่า ได้โปรดเถอะ
เตรียม
เล็ง
ยิง
ตัดเชือกพวกเขา
ไม่ พอเเล้ว
คําสั่งคือยิงผู้ลอบวางเพลิงเท่านั้น
นําตัวพวกเขากลับไปที่คุก
หน้าเดิน
อย่าเศร้าไปเลย เราไม่ใช่ผู้ตัดสิน ว่าเราควรจะมีชีวิตอยู่หรือไม่
สุดท้าย ในโลกหน้า พระเจ้าก็จะอธิบายให้เราฟังเอง
เเกมาเเล้ว มานี่มา เเกหาฉันเจออีกเเล้ว ใช่มั้ย
เจ้าตูบน้อย ใช่เเล้ว นั่งตรงนั้นนะ เป็นเด็กดีหน่อย
ชอบกินมันฝรั่งเย็น ๆมั้ย ตอนอาหารเย็นมันฝรั่งอร่อยมาก
เอ้านี่
คุณอาจต้องการเกลือ
- ค่อยยังชั่ว ว่ามั้ย - ผมไม่เป็นไร
- ทําไมพวกเขาต้องยิงคนพวกนั้นด้วย - บาปเหลือเกิน บาปจริง ๆ
ที่ไหนมีกฎหมาย ที่นั่นย่อมไม่มีความยุติธรรม
เร็วเข้า ไอ้หนู ลุกขึ้น
เเต่หนอนที่กินกะหลํ่าปลีตายก่อน
อะไรนะ
สิ่งต่าง ๆไม่ได้เป็นอย่างที่เราวางเเผนไว้ เเต่เป็นไปตามที่พระเจ้าพิพากษา
คุณมีครอบครัวรึเปล่า มีเเม่บ้านรึเปล่า
พ่อเเม่ของคุณ พวกเขายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า
คุณอาจมีลูกด้วยใช่มั้ย
ช่างเถอะ คุณยังหนุ่ม เเละก็อาจมีบางคนที่ยังอยู่
สิ่งที่เยี่ยมก็คืออยู่กันเเบบสมานฉันท์
ผมยังอยู่ที่บ้าน รู้มั้ย
เรามีที่อยู่อาศัยสบาย ๆ มีที่ดินสวย ๆ
เเละก็มีบ้านที่คุณต้องขอบคุณพระเจ้า
เวลาเราไปตัดหญ้า เราอายุ 7ขวบ เป็นชาวบ้านจริง ๆ
วันนึง ผมเข้าไบในป่าของคนอื่นเพื่อตัดไม้
คนดูเเลมาเจอผมเข้า ผมเลยถูกเฆี่ยนเเละส่งไปเป็นทหาร
เราคิดว่านั่นเป็นความโชคร้าย เเต่มันกลายเป็นความโชคดี
ถ้าผมไม่ได้ทําบาป พี่ผมคงไปเเทนเเละเขาก็มีลูกตั้ง 5 คน
ขณะที่ผมมีเเค่เมียเท่านั้น
เรามีลูกสาวคนนึง เเต่พระเจ้าเอาเธอไปก่อนที่ผมจะจากไป
คุณโชคร้ายจริง ๆ
เราทําให้มันเป็นความเศร้า หรือความสุขก็ได้
โชคร้ายก็เหมือนนํ้าในอวน คุณลากมันมันก็จะโป่งออก
เเต่พอคุณยกมันขึ้นมา ก็จะไม่มีอะไรอยู่ในอวน
มันเป็นอย่างนั้น
ผมว่าได้เวลานอนเเล้วล่ะ
พระเยซูคริสต์นักบุญนิโคลัสผู้ศักดิ์สิทธิ์ ฟรอล่ากับลาฟร่าขอจงเมตตาเรา
อย่างนั้นเเหละ
จับผมนอนลงเหมือนก้อนหิน เเละก็ยกผมขึ้นเหมือนก้อนขนมปัง
- นั่นมันบทสวดมนต์อะไร - ผมสวดมนต์คุณไม่สวดมนต์เหรอ
สวด เเต่คุณพูดว่าอะไร ฟรอล่ากับลาฟร่าเหรอ
นักบุญของม้าน่ะ คนเราก็ต้องสงสารสัตว์เหมือนกัน
มานี่มา จะได้อุ่น ๆเเละก็นอนลง
อย่างนั้น
- ฉันคิดว่าคุณหลับซะอีก - เปล่า ผมนอนมองคุณอยู่น่ะ
เพลิดเพลินกับคุณรู้สึกขอบคุณคุณ
- หลับเถอะค่ะ สุดที่รักของฉัน - ไม่ ยังก่อน
ผมอยากลืมตาไว้ผมอยากมองดูคุณ
รู้มั้ย คุณไม่ใช่เด็กผู้หญิง ที่ผมเห็นเต้นรำทั้งคืน
เด็กผู้หญิงที่กระซิบ กับดวงจันทร์อยู่บนระเบียง
คุณเป็นบางอย่างที่ดีกว่านั้นเยอะ
คุณช่างสงบเยือกเย็น มีค่าเหลือเกิน
ผมรักคุณมาก
มันช่างเเย่จริง ๆ เเค่เวลาเเบบนี้เท่านั้น ที่คนเราเปิดอกพูดออกมาได้
จนกระทั่งตอนนี้ผมยังไม่รู้เรื่องรักเลย
ผมเป็นคนที่มีเเต่ความเกลียด นาตาชา
ผมเกลียดหลายสิ่งหลายอย่าง เเต่ที่สำคัญที่สุดผมเกลียดคุณ
คุณมีสิทธิ์ทุกอย่างค่ะ
ผมรักคุณมากกว่าที่เคยรักอะไรในโลกนี้
วิหารนี้อาจเกี่ยวข้องกับมันก็ได้
พวกพระอาจรู้เกี่ยวกับความรักก็ได้
ตอนนี้ผมก็เริ่มที่จะเข้าใจเเล้ว
ความตายอาจเป็น วิหารส่วนตัวของผมก็ได้
เขาอยู่ไหน ฉันเจอเขาได้มั้ยคะ
- ได้สิ เเต่นั่นลูกชายของเขาเหรอ -ใช่ค่ะ
- เขาชื่อ... - คอลย่า
น่ารักอะไรอย่างนี้
- เขาอยู่ไหน - เราให้คนมาถามเเล้วนะ
เจ้าหญิงคงต้องเหนื่อยเเน่ ๆ เราเตรียมห้องไว้ให้เเล้ว
- เพ็ทย่าอยู่ไหน - เขาไปเเล้ว เราควบคุมเขาไม่ได้
เขารบเร้าเเต่จะไปเป็นทหาร จนเราต้องให้เขาไป
สงครามอาจยุติ ก่อนที่เขาจะได้รับมอบหน้าที่ด้วยซํ้า
- เเม่ได้รับจดหมายของผมรึเปล่า - ได้จ้ะ นั่นเป็นข่าวดีมากเลย
- ลูกกับเจ้าหญิงซอนย่า - ผมห่วงซอนย่าน่ะครับ
- ไม่เป็นไร เเม่บอกเธอทันทีเลย - เเต่ผมอยากอธิบายให้เธอฟังเอง
- เเมรี่ - เธอจะอยู่กับเรารึเปล่า หนุ่มน้อย
เอาล่ะ ลูกพ่อ...
มากับฉันหน่อย เเมรี่
นิโคลัส ตามมานะ
- นิโคลัส ฉันอ่านจดหมายของคุณเเล้ว - ผมรู้
เธอเป็นผู้หญิงที่ดี ใช่มั้ย
- ถ้าคุณต้องการ นิโคลัส คุณเป็นอิสระ - ยกโทษให้ผมนะ ซอนย่า
นาตาชา จะไม่มีใครบอกอะไรฉัน
บาดเเผล อาการของเขาเป็นยังไง หมอบอกว่ายังไง
เขาอาการเเย่ลงรึเปล่า
- อันเดร - สวัสดี เเมรี่
เธอมาที่นี่ได้ยังไง พาคอลย่ามาด้วยรึเปล่า
- ตอนนี้พี่เป็นยังไงบ้าง - เธอต้องไปถามหมอดู
เห็นมั้ยชะตากรรมมันเเปลกยังไง ที่พาเรามาเจอกันได้
- เธอดูเเลฉันตลอดเวลา - เเมรี่มาจากริยาซาน
จริงเหรอ
- เจอเคาท์นิโคลัสรึยัง - เจอเเล้ว
เขาชอบเธอมากนะ เเต่งงานกับเขาคงเป็นสิ่งที่ดี
พูดถึงฉันทําไม
อยากเจอคอลย่ารึเปล่า เขาอยู่ข้างนอก
ฉันคงดีใจมากที่ได้เจอเขา
มันมากไปสำหรับคุณเหรอ การคุยทุกอย่างนี่
ไม่ ผมอยากบอกเเมรี่ หลายอย่างเเต่ผมบอกไม่ได้
จูบเขาสิ คอลย่า จูบพ่อของเธอสิ
คอลย่า...
...ใครจะร้องไห้ในห้องนี้ไม่ได้รู้มั้ย
ห้ามเด็กร้องไห้ผู้ใหญ่ก็เหมือนกัน
ลูกออกไปเล่นได้เเล้วล่ะ
เขาเป็นเด็กที่น่ารักมาก
เป็นอะไรไปเหรอ เเมรี่ เพราะเด็กเหรอ
จําคําสั่งสอนของพระเยซูคริสต์ได้มั้ย
"สร้างกรรมไว้ยังไง ก็ย่อมได้รับผลกรรมอย่างนั้น"
เธอถึงต้องไม่ร้องไห้ไง
มานั่งข้าง ๆฉันสิ
สิ่งที่ยากที่สุดคือ มีชีวิตอยู่ตอนตะวันตกดิน
ผมฝันดีมาก
ผมเห็นประตู ผมมองเลยผ่านมันไปได้
ผมฝันว่าผมตาย
เเละขณะที่ผมตาย ผมตื่นขึ้นมา
ใช่เเล้ว...
...ความตายคือการตื่น เข้าใจมั้ย
ทุกอย่างมันง่ายมากเลย
มันจบเเล้วเหรอ
ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน
เขาไปไหน
นี่มันอะไร นี่มันอะไรกัน
เราคือเจ้าเเห่งเมืองหลวง ของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ไม่มีพลเมืองให้เลี้ยงสักคนเดียว เเต่ผมได้รับรายงานพวกนี้
"ปศุสัตว์กําลังลดน้อยลง อาหารกําลังหมดไป"
"จุดอันตรายกําลังคืบคลานเข้ามา" ใครเขียนรายงานพวกนี้
ใครเป็นคนตรวจเเก้ไขมัน
ผมนํากองทัพที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป มายังเมืองนี้
เเล้วผมเห็นอะไร ม็อบพวกโจรปล้นสะดมกับคนขี้เมา
พวกเขาไม่ใช่ทหารอีกเเล้ว
พวกเขาเป็นพวกเก็บขยะ มนุษย์ขยะ
คูทูซอฟต้องส่งคณะผู้เเทน มาขอเงื่อนไขของการยอมเเพ้
เกิดอะไรขึ้น พวกเขาถูกคุมขัง ที่ด่านนอกเหรอ หรือถูกยิง
กระผมมีคําสั่ง ไปยังผู้บัญชาการทุกคนทุกด่านนอกเเล้ว
ไม่มีคณะผู้เเทนมาจาก ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของรัสเซียครับ
เมืองกําลังถูกไฟเผาอยู่รอบ ๆตัวเรา ไหม้บ้านทีละหลัง
ผมสั่งให้ยิงคนลอบวางเพลงเเล้ว เเละเเม้เเต่ที่นี่
คุณก็ขจัดกลิ่นควันให้พ้นจากจมูกไม่ได้
คุณสุภาพบุรุษจัดการซะไม่งั้นผม สัญญาว่าจะให้คนมาเเทนที่คุณทุกคน
กับตําเเหน่ง อิสริยาภรณ์เเละคทาของคุณ
ผมจะเลือกทหารคนเเรก ที่ผมหาได้คนที่ไม่เมา...
...เเล้วก็ให้พวกเขาเเทนพวกคุณ
ผมขอเตือนคุณ คุณสุภาพบุรุษ ผมนั่งอยู่ตรงนี้
ดูกองทัพของผมเสื่อมลงได้อีกไม่นาน
ปิดหน้าต่างซิใครก็ได้
ห่านป่าเท่านั้นที่บินลงใต้
ถ้าเราติดอยู่ที่นี่ตลอดฤดูหนาวล่ะ
เวลาเเละความอดทน อดทนเเละเวลา
กองทัพใหญ่บาดเจ็บ
เเต่มันบาดเจ็บถึงตายหรือไม่
เเอ๊ปเปิ้ลไม่ควรถูกเด็ด ขณะที่มันยังเขียว
อดทนเเละเวลา
ว่าไง ใคร เข้ามา
มีสาสน์พิเศษครับ ท่าน
ท่านครับ ทหารฝรั่งเศสกําลัง เตรียมเดินทัพออกจากมอสโคว์ครับ
เข้ามาใกล้ ๆซิ
ท่านครับ ท่านอยากให้กระผม...
ดอ พระผู้เป็นเจ้า ผู้สร้างของข้า
พระองค์ได้ยินคําสวดมนต์ของเราเเล้ว
รัสเซียปลอดภัยเเล้ว
ข้าขอขอบคุณท่านโอ พระผู้เป็นเจ้า
ผู้หญิงรัสเซีย
พวกเธอคือเห็บหมัด ที่เกาะอาศัยอยู่บนตัวผู้พิชิต
พวกเธอต้องไปกับพวกเขา ไม่งั้นก็ต้องตาย
โจมตี
คําว่า "โจมตี" ติดอยู่ที่ลิ้นของคุณเสมอ
คุณสุภาพบุรุษพวกเขาเข้ามา ในประเทศของเราเหมือนตั๊กเเตน
ไม่ทิ้งอะไรไว้ ไม่ว่าอาหารหรือที่อยู่อาศัย
ตอนนี้พวกเขากลับไปทางเดิม ที่พวกเขามา ผ่านความอ้างว้าง
กองทัพที่หนาวเเละหิวโหย อยู่ไกลจากบ้าน 2,000 ไมล์
ทําสิ่งที่คนรัสเซียทุกคนต้องการ
ออกไปจากประเทศ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ประเทศกําลังทําลายพวกเขา
เเล้วกองทัพรัสเซีย ตั้งเเต่โบโรดีโน่ เราล่าถอยมาตลอด
- ตอนนี้เราต้องโจมตี - เพื่ออะไร
ให้เเลกทหารรัสเซียกับ ทหารฝรั่งเศส 10 คนผมก็คงไม่ยอม
การล่าถอยพวกนั้น...
...มันนําการทําลายมาสู่กองทัพฝรั่งเศสเเล้ว
เเละก็จะนําเสรีภาพมาสู่ประเทศของเรา
สัตว์กําลังวิ่ง เราจะตามมันไป...
...เเล้วก็เอาเเส้ตวัดมัน เพื่อกระตุ้นให้มันวิ่งต่อไป
เราจะตามมันไปถึง ชายเเดนประเทศของเรา
เราจะมอบสะพานทอง สู่ตะวันตกให้พวกฝรั่งเศส
ไปเร็ว ไปได้เเล้ว
ผู้ที่เเตกกลุ่มจะต้องถูกยิง
ลุกขึ้น
ลุกขึ้น ไปเร็ว ลุกขึ้น
เร็วเข้า ไปเข้าเเถว
- ลุกขึ้น เร็วเข้า ลุกขึ้น - ผมลุกไม่ไหว
ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
ได้โปรดเถอะ...
ก็ได้
971, 972...
...73, 74...
ลุกขึ้น
ไปเร็ว
ออกไปจากถนน หลีกทางหน่อย
หลบหน่อย ออกไบให้พ้นทาง
ไปเร็ว
เร็วเข้า เดินต่อไป
- เดินไป เร็วเข้า - หนึ่ง สอง สาม...
คุณนับอะไรอยู่ตลอดเวลา
ผมนับถึงพันเเล้วก็นับใหม่ เพื่อให้เท้าผมก้าวเดินต่อไปได้
คุณไม่เคยต้องการมันมาก่อนใช่มั้ย
สุภาพบุรุษนั่งในรถม้า หรือไม่ก็บนหลังม้า
ผมเดินเท้ามาตลอดชีวิต เเต่คุณกลับเดินได้นานกว่าผม
เริ่มใหม่ หนึ่ง สอง...
...24, 25, 26...
ลุกขึ้น
เร็วเข้า เดินต่อไป
เเกก็กลัวเหมือนกันใช่มั้ย เพื่อน
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...
หยุด คุณเป็นใคร
ร้อยตรีรอสตอฟ ผมมีข่าวจากผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ถ้างั้นก็มาสิ
- คุณหาเราเจอได้ยังไง - ชาวบ้านในหมู่บ้านบอกผม
- หน่วยทหารราบเหรอ -ใช่ครับผม
- มีทหารกี่คน - อาจจะ 100 คน
- หรือไม่ก็ 200 เหรอ - ครับผม อาจจะ 200
อาจจะเหรอ ออกไป ก่อนที่ผมจะอารมณ์เสีย ออกไป
- เขาถูกจับตัวเมื่อไหร่ - เมื่อคืน เราจะเก็บเขาไว้ไม่นานหรอก
ปกติผมไม่จับใครเป็นเชลย
- มีข่าวอะไรรึ - ข่าวจากท่านนายพลของผมครับ
- คุณเป็นใคร - รอสตอฟครับ
- คุณมีพี่ชายชื่อนิโคลัสใช่มั้ย -ใช่ครับ คุณรู้จักเขาเหรอครับ
ใช่
"ให้ทหารลาดตระเวนทุกคน ถอยไปรวมกับกองทัพใหญ่ทันที"
"เตรียมตัวสำหรับการโจมตี"
"เมื่อทหารฝรั่งเศส พยายามข้ามเเม่นํ้าเบเรซีน่า"
รอสตอฟ คุณหาผมไม่เจอจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้
ทําไมครับ
พวกทหารฝรั่งเศสเเตกกลุ่มพวกนั้น ผมจะโจมตีพวกเขาพรุ่งนี้เช้า
ต่อสู้อีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย
ให้ผมไปด้วย ผมจะบอกว่าผมหาท่านไม่เจอ ถ้าท่านให้ผมไปต่อสู้ด้วย
- ไม่ ไม่ได้ -ให้ผมไปด้วยเถอะ
ก็ได้เเต่ต้องไม่ให้มีปัญหา ไม่งั้นผมจะมีปัญหากับท่านนายพล
ขอบคุณครับ
ไปกินอะไรหน่อยสิไป
ผมจะเคลื่อนกําลังไปทางป่า
คุณไปทางอีกด้านของหุบเขา เเล้วโจมตีเมื่อผมให้สัญญาณ
- ได้ครับ มีกําลังสำรองมั้ย - ไม่มี
นี่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเรา เราจะไม่รั้งรออะไรทั้งนั้น
- หมวด เอาหน่อยมั้ย - ขอบคุณครับ
หิวมั้ย กินนี่สิ
ขอบคุณมาก
อยู่ข้างหลังผมตลอดเวลานะ
ลุย
พวกทหารม้า พวกทหารม้า
คุณต้องคิดว่าน่าจะฆ่าผมซะ ในการดวลปืนงี่เง่านั่น
คุณอาจไม่รู้ข่าวว่า เฮเลนตายในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สุดท้าย ผมอยากขอให้คุณ ยกโทษให้ผมที่ผมทําร้ายคุณ
หยุด
เอาตัวพวกเขาไป คุณรู้ว่าต้องทํากับพวกเขายังไง
เขาไม่ยอมถูกทิ้งไว้
สำหรับเขามันคือเกม
ดาบของเขาคือของเด็กเล่น
ผมไม่เคยจับใครเป็นเชลย
เตรียมปืนของคุณให้พร้อม
ยิง
ใช่ เผามันซะ
- ไชโย ทุกคน - ไชโย
ไชโย ไชโย
ผมขอขอบคุณการรับใช้ ที่ซื่อสัตย์เเละยากลําบากของคุณ
ชัยชนะเสร็จสมบูรณ์เเล้ว เเละรัสเซียก็จะไม่ลืมคุณ
จะสรรเสริญคุณไปตลอดกาล
ไชโย ไชโย
ไปดูกันมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น กับส่วนที่เหลือของบ้าน
ไปเร็ว เเมรี่
- ซอนย่า ดูซิว่าห้องครัวเป็นยังไง - ได้สิ
-โพรโคฟี่ คุณอาจจะพอหาชาได้ - ครับ
- ไปดูในห้องใต้ดินได้มั้ย - ได้ครับ
เเม่คะ พ่อคะ ปีกติกด้านเหนือยังเหมือนเดิมค่ะ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรายังมีบ้าน บ้านตั้งครึ่งหลัง
เยี่ยมเลยนะ ว่ามั้ย เเม่คะ เเม่มาพักผ่อนได้เเล้วค่ะ
เรามาถึงบ้านเเล้ว
ดันยาช่า ประคบเย็นให้เเม่หน่อยนะ
เอาที่วางเท้านี่ไป เธอชอบมัน
เอาเด็กไปไว้ในห้องฉันก็ได้ ก้าวขึ้นไป ดีมาก
หวังว่าคงเจอเหล้าองุ่นสักขวดนะ
เห็นมั้ย เเมรี่ เธอจะมีพ่อสามี ที่มองโลกในเเง่ดีมาตั้งเเต่เกิด
ผมรักคุณตั้งเเต่ผมเห็นคุณครั้งเเรก
เร็วเข้า นิโคลัส เดี๋ยวจะไปชนบทกันไม่ทันนะ
ปิเเอร์
เราเป็นห่วงมากเลย ตอนได้ข่าวว่าคุณถูกจับเป็นเชลย
คุณกลับมา
คุณเหมือนบ้านนี้เลย
คุณทุกข์ทรมาน คุณมีบาดเเผล เเต่ก็ยังยืนหยัดอยู่ได้
สิ่งที่ยากที่สุด เเต่จําเป็นที่สุด
ก็คือรักชีวิต รักมัน ถึงเเม้ชีวิตจะทุกข์ทรมาน
เพราะชีวิตคือทุกอย่าง
ชีวิตคือพระเจ้า เเละการรักชีวิตก็หมายถึงรักพระเจ้า
ทอลสทอย สงครามกับสันติภาพ